Δύο μετανάστες που προσπαθούν να ζήσουν από τα σκουπίδια. Ζουν σε ένα χώρο κάτω από τη «γη», σε ένα υπόγειο πολυκατοικίας που έχουν κάνει κατάληψη και το έχουν ονομάσει «σπίτι». Η μόνη τους επικοινωνία με τον έξω κόσμο είναι οι σωληνώσεις αποχέτευσης και νερού του κτηρίου. Κάθε ήχος μεταφράζεται από την φαντασία τους σε «ζωή». Δύο μετανάστες που η κοινωνία δεν τους δέχεται και τους απορρίπτει ως απόβλητα. Κι αν καταφέρουν να ενταχθούν σε αυτήν, θα τους ρίξει και πάλι στο χωνευτήρι των σκουπιδιών. Δυο ξένοι. Χωρίς πατρίδα. Ένας ξένος τόπος που σταθερά τους καλλιεργεί ψυχική απομόνωση και απελπισία.
Η κοινωνική απομόνωση είναι μια συστηματική επιθυμητή τακτική των σύγχρονων κοινωνιών και της σύγχρονης μαζικής κουλτούρας. «Οι εμιγκρέδες» του Μρόζεκ είναι η επιτομή και ο ορισμός αυτής της εγκληματικής ενέργειας που αποσκοπεί στην πλήρη μοναξιά και θέλει τους ανθρώπους χωρίς πατρίδα, χωρίς φίλους, χωρίς συγγενείς. Ο Μρόζεκ κατορθώνει μέσα από ένα «παράλογο» πρίσμα καταγραφής γεγονότων, καταστάσεων και διαλόγων, να μας μεταφέρει την σημερινή υπαρξιακή αγωνία των «σύγχρονων» μελών μιας κοινωνίας, όπου οι κοινωνικά απομονωμένοι άνθρωποι αποφεύγουν εσκεμμένα κάθε επαφή με τους άλλους, ακόμη και όταν τους δοθεί ευκαιρία για κάτι τέτοιο. Οι δύο αυτοί εσωστρεφείς «εμιγκρέδες», δηλαδή «μετανάστες», είναι πολύ πιο πιθανό να ρίξουν άγκυρα σε μια θάλασσα αποκαμωμένων ψυχών, παρά να βρουν πατρίδα.
O Σωκράτης Αγγελής και ο Παναγιώτης Παπαδούλης μοιράζονται το Ημερολόγιο προβών για την παράσταση «ΕΜΙΓΚΡΕΔΕΣ» που παρουσιάζεται στο νέο θέατρο ΜΕΤΣ:
Δεκέμβριος 2024
Πρώτη ανάγνωση. Εμιγκρέδες σημαίνει μετανάστες. Άνθρωποι με ρίζες αλλά χωρίς πατρίδα. Άνθρωποι με ξεθωριασμένες αναμνήσεις από την πατρίδα. Η αποδοχή από τη μια πλευρά, η ελπίδα για επιστροφή από την άλλη. Δύο κόσμοι από τον ίδιο, αφιλόξενο πια γαλαξία. Επικρατεί κάποιος;
Φεβρουάριος 2025
Οι χαρακτήρες είναι πια φανεροί. Ο Βλαδίμηρος με τρομερή μεθοδικότητα μας οδηγεί εκεί που είχε οραματιστεί εξ αρχής. Οι δυο αυτοί κόσμοι συγκρούονται γιατί μόνο έτσι μπορούν να επιβιώσουν μακριά από την πατρίδα. Ό,τι έχουν είναι ο ένας τον άλλον. Η υπαρξιακή αγωνία δημιουργεί τόσο χιούμορ στη καθημερινότητα τους όσο και μια βαθιά πίκρα η οποία έρχεται απροειδοποίητα. Υπάρχει διαφυγή από την κοινωνική και πόσο μάλλον την ατομική απομόνωση;
Μάρτιος – Οκτώβριος 2025
Οι πρόβες μπαίνουν σε παύση λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων εκτός Αθηνών. Η μελέτη όμως συνεχίζεται. Τα ερωτήματα αυξάνονται και οι απαντήσεις ποικίλουν.
Δεκέμβριος 2025- Ιανουάριος 2026
Οι πρόβες συνεχίστηκαν και τις πρώτες μέρες του νέου έτους βρισκόμαστε στο ολοκαίνουργιο θέατρο ΜΕΤΣ του Σωτήρη Τσαφούλια και της Άννας Μενενάκου. Τα πρώτα σκηνικά έχουν μπει και εμείς ανυπομονούμε να ταξιδέψουμε.
Φεβρουάριος 2026
Λίγο πριν ξεκινήσει το πέρασμα. Ο Βλαδίμηρος δίνει τις τελευταίες διορθώσεις και όλα είναι έτοιμα για να φέρουμε αυτούς του δύο χαρακτήρες επί σκηνής. Έτοιμοι να τους υπερασπιστούμε, να τους κατανοήσουμε και να τους βοηθήσουμε να ακουστούν. Γιατί δεν τους έχει ακούσει κανείς. Εδώ και πολλά χρόνια.
