Μια κωμικοτραγική παράσταση κουκλοθέατρου και κινούμενης εικόνας, βασισμένη σ’ έναν παλιό λαϊκό μύθο. Περιλαμβάνεται στη συλλογή «Ελληνικά Παραμύθια», εκλογή Γ.Α.Μέγα.
Πώς ο Ποντικός πάντρεψε τη Θυγατέρα του; Και ποιόν γαμπρό προτίμησε; Τον Ήλιο, το Σύννεφο, τον Αγέρα, τον Πύργο ή κάποιον άλλο καλύτερο και δυνατότερο;
Η ιστορία διαπραγματεύεται καυτά σημερινά προβλήματα σχέσεων ανάμεσα στους γονείς και τα παιδιά τους, αλλά θίγει και ζητήματα των προσωπικών φιλοδοξιών των μεγάλων με έναν ιδιαίτερο τρόπο. Ένα από τα βασικά θέματα του μύθου είναι και το ζήτημα των ορίων, της γνώσης και αποδοχής των προσωπικών ορίων, της κατανόησης των ορίων των άλλων, της υπέρβασης των ορίων και των συνεπειών τους. Ο πατέρας ποντικός περιφρονεί τα όρια του, θέλει να τα ξεπεράσει μέσω της κόρης του και συναντά άλλους πολύ δυνατότερους, οι οποίοι με την σειρά τους αρνούνται να παραδεχτούν τα δικά τους όρια.
Το κείμενο του συγκεκριμένου παραμυθιού, διατηρώντας το γλωσσικό του ύφος, έχει αναδιαμορφωθεί προς την κατεύθυνση μιας κωμικοτραγικής παράστασης κουκλοθέατρου, με ανάπτυξη του στοιχείου των διαλόγων, και μάλιστα με έντονη την παρουσία του έμμετρου λόγου (δεκαπεντασύλλαβος). Τα συμφραζόμενα σε μονολόγους και διαλόγους, αλλά και τα σημεία ανάδυσης παροιμιών με συνειρμικά ερεθίσματα, συντελούν στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου λαϊκού λόγου.
Η προβολή σε συγκεκριμένα τμήματα της παραστασης είναι συνδεδεμένη, με τα σκηνικά και την δραματουργία του έργου. Αυτά τα βίντεο είναι οργανικά ενταγμένα στην παράσταση και δεν αποτελούν μια διακοσμητική προβολή, καθώς αλληλεπιδρούν με την δράση του κουκλοθέατρου και η υπόθεση τους θα συμπληρώνει την υπόθεση του έργου.
Η τεχνική δημιουργίας τους είναι μικτή και συνδυάζονται δισδιάστατες και τρισδιάστατες τεχνικές animation, όπως drawing animation, cut out και sand animation. Η παραδοσιακή σκηνή κουκλοθέατρου, στη συγκεκριμένη παράσταση, έχει καταργηθεί και σκηνή αποτελεί το ίδιο το σκηνικό.
Κατά τη διάρκεια της παράστασης και στο πλαίσιο της μουσικής επένδυσης και της χορογραφίας, το σκηνικό μεταμορφώνεται (πύργος, βουνό, κλπ.), μεταφέροντας το θεατή στο σκηνικό χώρο που ορίζει η εξέλιξη της ιστορίας.
Η ιστορία μπορεί να συγκινήσει παιδιά κάθε ηλικίας έως και ενήλικες.
