Η Λυκόφως του Γιώργου Λυκιαρδόπουλου παρουσιάζει τη θεατρική διασκευή του μυθιστορήματος του Αλεσσάντρο Μπαρίκκο «Μετάξι» από 6 Φεβρουαρίου 2013 στο Θέατρο της Οδού Κυκλάδων του Λευτέρη Βογιατζή. Η σπάνια και αξέχαστη ιστορία του Ερβέ Ζονκούρ στην πρώτη μεταφορά της στο θέατρο κρατάει ανέπαφη όλη την παραμυθένια γοητεία, τη λιτή αφήγηση και την τρυφερή σκιαγράφιση των ηρώων της. Μια απίθανη περιπλάνηση στα βάθη της Ασίας, ένας έρωτας στα όρια του ονείρου, ένας ύμνος στην ακατανίκητη έλξη και την ηδονή, μια ιστορία που δεν μπορεί παρά να μείνει αξέχαστη, καθώς η ομορφιά και το θαύμα της ζωής υπερβαίνουν την αλήθεια και το ψέμα. Ένα ταξίδι που επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο από τη Γαλλία στην άλλη άκρη του κόσμου. Μια σύζυγος που περιμένει υπομονετικά. Ένας ταξιδευτής που λατρεύει τη σύζυγό του, αλλά μαγεύεται για πάντα από μια κοπέλα στα βάθη της Ασίας που του γράφει: «Γύρισε πίσω, αλλιώς θα πεθάνω».

Συγκεκριμένα, η θεατρική παράσταση αναφέρεται στον Ερβέ Ζονκούρ, ο οποίος ζει σε μια μικρή πόλη της Γαλλίας και κάνει ένα ασυνήθιστο επάγγελμα: αγοράζει και πουλάει μεταξοσκώληκες. Για την ακρίβεια, αγοράζει αυγά μεταξοσκώληκα από τη Συρία και την Αίγυπτο και τα πουλάει στους παραγωγούς μεταξιού της πόλης του. Παντρεμένος με την Ελέν, ζει μια ζωή ήσυχη. Ο Ερβέ Ζονκούρ είναι από τους ανθρώπους που αγαπούν να «παρευρίσκονται στη ζωή τους, θεωρώντας ανάρμοστη οποιαδήποτε φιλοδοξία να τη ζήσουν». Όμως, το 1861, οι μεταξοσκώληκες σε όλο σχεδόν τον κόσμο μολύνονται από μια επιδημία. Ο Ερβέ Ζονκούρ καλείται να ταξιδέψει «μέχρι το τέλος του κόσμου», στη μακρινή Ιαπωνία, προκειμένου να αναζητήσει υγιή αυγά. Μόνο που αυτό το νησί είναι κλειστό στον έξω κόσμο εδώ και διακόσια χρόνια. Οι ξένοι δεν είναι ευπρόσδεκτοι και οι Ιάπωνες δεν πουλούν ποτέ τα αυγά μεταξοσκώληκά τους… Παρ΄όλα αυτά, ο Ερβέ Ζονκούρ ξεκινά μια σειρά από επικίνδυνα και περιπετειώδη ταξίδια σε αυτόν τον «αόρατο» τόπο. Εκεί συναντά μια κοπέλα που ξυπνά μέσα του έναν έρωτα πρωτόγνωρο, που θα αλλάξει όλη του τη ζωή… Για πάντα.

Αλεσσάντρο Μπαρίκκο

Ο Αλεσσάντρο Μπαρίκκο γεννήθηκε το 1958 στο Τορίνο. Έχει γράψει αρκετά µυθιστορήµατα, θεατρικά έργα και δοκίµια. Το «Όνειρα από γυαλί», 1991 (Εκδόσεις Πατάκη, 2001), το πρώτο του µυθιστόρηµα, τιµήθηκε µε το βραβείο Campiello στην Ιταλία και µε το Prix Médicis étranger στη Γαλλία. Ο «Ωκεανός», 1993 (Εκδόσεις Πατάκη, 1999), πήρε τα βραβεία Viareggio και Palazzo al Bosco στην Ιταλία. Ακολούθησε το «Μετάξι», 1996 (Εκδόσεις Πατάκη, 1997), που µεταφράστηκε σε περισσότερες από τριάντα γλώσσες, ενώ το 2004 εξέδωσε και µια σύγχρονη εκδοχή της «Ιλιάδας» (Εκδόσεις Πατάκη, 2006). Στα ελληνικά κυκλοφορούν επίσης τα έργα του «Χιλιαεννιακόσια: Ένας µονόλογος», 1994 ( Άγρα, 2002), «City», 1999 (Εκδόσεις Πατάκη, 2001), «Χωρίς αίµα», 2002 (Εκδόσεις Πατάκη, 2005), «Ιστορία σαν παραµύθι», 2005 (Εκδόσεις Πατάκη, 2008) και «Προς Εµµαούς», 2009 (Εκδόσεις Πατάκη, 2012).

Μαριάννα Κάλμπαρη

Απόφοιτος της δραματικής σχολής του Θεάτρου Τέχνης-Καρόλου Κουν και του πανεπιστημίου της Σορβόννης (PARIS IV-φιλολογία και επικοινωνία). Στο Παρίσι, σπούδασε επίσης υποκριτική στο στούντιο του Α. Βουτσινά και σκηνοθεσία στο Charpentier Art Studio. Έχει σκηνοθετήσει στο Θέατρο Τέχνης τις παραστάσεις: «Love, Love, Love» Μάικ Μπάρτλετ, «Ανώνυμη αγία ή μια κοινότατη ιστορία» Γιάννη Ρίτσου, «Δεν έχει ωραίες εικόνες» Γερτρούδης Στάιν, «Τρεις αδελφές-ΠΕΡΕΣΤΡΟΙΚΑ» Αντον Τσέχωφ, «Καϋμός» Καρόλου Κουν. Επίσης τις παραστάσεις: «Το μυστικό της κυρίας Έλεν», Ελένης Ζιώγα, «Μια πορνογραφική σχέση» Φιλίπ Μπλαμπάν, «Σκοτώνουμε τη μαμά;» Σαρλότ Κήτλεϋ, «Αναχώρηση» Αντώνη Δωριάδη, «Wit- Εκτός κωδικού» Μάργκαρετ Εντσον καθώς και δύο αναλόγια στο Εθνικό Θέατρο (Λένα Διβάνη και Ιλιάδα-Μαρωνίτη). Επίσης, τις όπερες : «Ιούλιος Καίσαρας» του Χαίντελ και «Ορφέας στον Αδη» του Όφενμπαχ, «Πληγή» Χαράλαμπου Γωγιού και τα μουσικά έργα: «Έκτο πάτωμα», Άλφρεντ Ζερύ, «Σιωπή ο βασιλιάς ακούει» Νίκου Κυπουργού-Θωμά Μοσχόπουλου, «Η κοκκινοσκουφίτσα και ο καλός λύκος» Χαράλαμπου Γωγιού. Ως ιδρυτικό μέλος της εταιρείας θεάτρου «Συνενοχή» έχει ακόμα σκηνοθετήσει τα δικά της κείμενα: «Μια ανάσα ακόμα», «Νέο αίμα» και «Ιστορίες για γαμοφοβικούς» των Βασίλη Ραϊση-Μ. Κάλμπαρη. Έχει γράψει επίσης τα έργα: «Βιομαγεία», «Τα τραίνα κοιμούνται τη νύχτα», καθώς και τέσσερα έργα για παιδιά αλλά και μεταφράσεις και διασκευές θεατρικών έργων που έχουν ανέβει σε σκηνές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Στον κινηματογράφο έχει εμφανιστεί σε ταινίες του Δημήτρη Αθανίτη και της Λουκίας Ρικάκη. Έχει διδάξει θεατρολογία και πρακτική θεάτρου στη Σχολή Μωραϊτη και στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου. Διδάσκει υποκριτική στη δραματική σχολή Πράξη Επτά και στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης.