Πρώην χίπισσα, αναρχική, αλλά μεγάλη πια, η μεγαλοαστή Τζούντι Χάουσμαν παραμένει καθηλωμένη στη δεκαετία του 60, μέσα στο ξεχαρβαλωμένο Art Deco εξοχικό της στις ακτές του Ντέβον. Μετά από μια περιπέτεια υγείας επανασυνδέεται με τα παιδιά της, τον Νικ και την Λίμπι και την εγγονή της, την Σάμερ και μαζί με τον τοπικό γιατρό και έναν έφηβο γείτονα μοιράζονται μερικούς θυελλώδεις μήνες συνύπαρξης, σε ένα χαοτικό σύμπαν έλξης και απώθησης από το αλκοόλ, τις παρορμήσεις, τους παλιούς και επίμονους θυμούς, τον ελεύθερο έρωτα και την αποτυχία.
H ‘τελευταία των Χάουσμαν’ είναι η δεύτερη (μετά το «Ποιος Σκότωσε τον Σκύλο τα Μεσάνυχτα ;») της φετινής σειράς μεταδόσεων από το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας, που το Μέγαρο Μουσικής για τρίτη συνεχή χρονιά προσφέρει στο αθηναϊκό κοινό, σε συνεργασία με την Βρετανική Πρεσβεία και το Βρετανικό Συμβούλιο.
«Η τελευταία των Χάουσμαν» είναι ένα οικογενειακό πορτρέτο-μεταφορά για μια γενιά, που πίστεψε με παραφορά στην ελευθερία, την ταύτισε με την πρόοδο, την αναζήτησε με έναν αδιάλλακτο ατομικισμό και την απόλαυσε με τον θρίαμβο της ατομικότητας. Τώρα που η Δύση ζει μια ζοφερή και μεταμορφωτική υποχώρηση, φαίνεται ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να αναζητήσει τις ρίζες του κακού σε εκείνη την εποχή. Το έργο του Μπέρεσφορντ μοιάζει με απάντηση στο “Love, Love, Love”, του Μάικλ Μπάρτλετ, τη μεγάλη περυσινή επιτυχία του Ρόγιαλ Κόρτ. Κι εδώ ο συγγραφέας «δίκαζε» τα παιδιά των λουλουδιών, που απόλαυσαν ένα μεγάλο πάρτι και άφησαν το χάος της επόμενης ημέρας στα παιδιά τους.
