Σε αυτή τη σειρά ασπρόμαυρων σχεδίων, πλέκονται σκέψεις και ιστορίες. Οι λεπτές γραμμές γίνονται κλωστές που πλέκουν κουβάρια. Κάποια μοιάζουν με απλά κουβάρια από μαλλί, κάποια άλλα με πολλά μαζί πλεκτά στρώματα, που δημιουργούν μια προστατευτική φορεσιά, σαν πανοπλία. Δημιουργείται ένα δεύτερο δέρμα μπλεγμένο πάνω από το πραγματικό. Το σχέδιο θυμίζει το πλέξιμο, για μένα μια διαδικασία που απαιτεί ηρεμία. Μια ψευδαίσθηση παύσης του χρόνου και απόδρασης.
Κουβάρια
Έκθεση της Σοφίας Παπακώστα
