O κόσμος στο «Κουαρτέτο» είναι στο χείλος της καταστροφής, ή μόλις την έχει περάσει… Το σπουδαίο έργο του Χάινερ Μύλλερ σε ένα διαφορετικό ανέβασμα δια χειρός Άντζελας Μπρούσκου. Οι ήρωές του, Μερτέιγ και Βαλμόν, είναι οι θύτες και τα θύματα σε ένα ανελέητο παιχνίδι σεξ και εξουσίας. Θεωρούν τον έρωτα μια ταπεινή διέγερση και υπέρτατη ευτυχία, την ευτυχία των ζώων… Τα θύματά τους δεν μπορούν να κάνουν τον παραμικρό ελιγμό: αγνοούν τη γοητεία του κυνηγιού. Οι ήρωες του έργου θέτουν νέα όρια ανάμεσα στην πίστη και την απιστία, τη δύναμη και την αδυναμία, τη σεξουαλική απόλαυση και την υποταγή.
To «Koυαρτέτο» του Χάινερ Μύλλερ εξακολουθεί να απασχολεί σύγχρονους θεατρικούς δημιουργούς και κοινό σε πολλές χώρες του κόσμου. Τριάντα χρόνια από το πρώτο ανέβασμα του παραμένει ένα κείμενο «επικίνδυνο». Πρισματικό, σκληρό, αβυσσαλέο και βαθιά πολιτικό κάτω από την επιφάνεια των ερωτικών παιχνιδιών και του θεάτρου μέσα στο θέατρο. Η πρισματική δομή του, συγκροτημένη γύρω από τον πυρήνα της σεξουαλικής εμπειρίας, του επιτρέπει να αναδεικνύει με τις διάφορες κοφτερές και άσεμνες πλευρές, έναν λόγο επίκαιρο για τα ερωτικά σώματα και τον θάνατο, για την υπέρβαση των ορίων και την υπέρβαση των φύλων, για τους θύτες και τα θύματα, για τα εργαλεία θανάτωσης και ταπείνωσης.
Ο Μύλλερ διασκευάζοντας τις «Επικίνδυνες σχέσεις» του Λακλό, έγραψε μια μαύρη κωμωδία για την εποχή της μπουρζουαζίας, για τη θηριωδία της ερωτικής μονομαχίας, για τη χωρίς φραγμούς πάλη του ατόμου να επικρατήσει και να καταδυναστεύσει. Ο Μύλλερ γεφυρώνοντας τον ιστορικό χρόνο, από την απαρχή του αστικού φιλοσοφικού στοχασμού για την ατομικότητα μέχρι το λυκόφως της αστικής κουλτούρας, περνάει από ακτίνες τον σκελετό της αστικής κοινωνίας σε κρίση. Ομως όπως ο ίδιος είχε πει, το «Κουαρτέτο» υπήρξε και «μιαν αντίδραση στο πρόβλημα της Τρομοκρατίας».
