Γυναίκα: «Αποφάσισα να φύγω.»
Άντρας: «Για πού;»
Γυναίκα: «Έξω.»
Άντρας: «Μακριά;»
Γυναίκα: «Το έξω είναι πάντα μακριά.»
Έξι πρόσωπα που θέλουν να φύγουν από τη χώρα, τα παιδιά, τις επιλογές, τον εαυτό τους, από τη ρεαλιστική αντιμετώπιση της πραγματικότητας. Έξι πρόσωπα που ζουν ανάμεσά μας και στον ενδιάμεσο χώρο μεταξύ ρεαλισμού και αλληγορίας. Μεταξύ τους συνδέονται, ερωτεύονται, προδίδουν, προσπαθούν, εκμεταλλεύονται και διαπραγματεύονται.
Στο «Κομπόστ» τα πρόσωπα είναι η πρώτη ύλη, οργανική και πλούσια που συμπιέζεται και φθείρεται από τις συνθήκες της πραγματικότητας χωρίς όμως να πηγαίνει τελικά χαμένη. Γιατί αυτό το υλικό θα γίνει το λίπασμα για το νέο που έρχεται και περιμένει να ανθίσει. Η θεατρική παράσταση, όπως και το έργο, ακροβατεί ανάμεσα στο ρεαλισμό και τα τρισδιάστατα πρόσωπα και στο παράδοξο, την αλληγορία μιας ιστορίας για τον κύκλο της ζωής, τόσο οικείας όσο και ανοίκειας.
Κορίτσι: «Και πού πάμε;»
Αγόρι: «Θα σου πω, αλλά είναι μυστικό, μην το πεις πουθενά! Ταξιδεύουμε στους ωκεανούς, φεύγουμε μακριά από εδώ. Φεύγουμε!»
