*ήχος αλλαγής πλευράς*
Η προηγούμενη κασέτα του Σεπτεμβρίου είχε μια κλεφτή ματιά σε αυτή του Οκτώβρη, μιας και ο ενθουσιασμός μου για τα αυτόφωτα λοcαλια, δεν μπορεί να συγκρατηθεί. Έτσι λοιπόν, φίλτατοι αναγνώστες σας έχω μιλήσει ήδη για τον φανταστικό δίσκο των Youth Valley “Αs Passive Agressive, As It Gets” αλλά και το νέο πολύ εύθραυστο single των Marva Von Theo “Where She Belongs”. Όπως είπαμε όμως και στην “Πλευρά Α” του Οκτωβρίου κατάφερα και ισορρόπησα μεταξύ της Fontaines D.C. λαίλαπας και των υπόλοιπων κυκλοφοριών, είμαι εδώ για ακόμη μια φορά να σας μιλήσω για τις λοcaλ κυκλοφορίες που έμειναν στο repeat των ακουστικών μου. Πάμε λοιπόν να ξεκινήσουμε:
Capette – «Φίλα με»
Πφφ (έμοτζι απογοήτευσης με τον εαυτό μου)! Γιατί; Γιατί τον Capette τον παρακολουθώ από το 2020 και το κομμάτι «Μετάλλαξη» από το ντεμπούτο άλμπουμ “Electra”, είχε μείνει στο repeat για αρκετό καιρό. Μετά κάπως τον έχασα χωρίς να θέλω. Το 2024 ο δίσκος του “Trauma Dump”, απέσπασε πολύ θερμές κριτικές, με εμένα στην ερώτηση «Άκουσες το νέο του Capette», να απαντώ ένα συνεχόμενο «Όχι, δεν πρόλαβα». Βλέποντας το νέο single «Φίλα Με», αντέστρεψα την διαδικασία και πάτησα play στο “Τrauma Dumb”. Πφφ (ν.2)! Τι ωραίες παραγωγές και τι θεατρικότητα στο spoken word που αρθρώνει. Αvant-pop, ηλεκτρονική/techno αισθητική και πολύ έξυπνοι συνδυασμοί ηλεκτρονικών μπάσων, χτύπων από τουμπερλέκια, έντεχνων μελωδιών και καθαρής φασαρίας οργάνων. Η «queer ρευστότητα» της μουσικής του αποφεύγει τα κλασικά pop κλισέ και δημιουργεί έναν εντελώς δικό του, αναγνωρίσιμο ήχο στην εναλλακτική σκηνή. Διαβάζω πως το ίδιο το γράμμα που στέλνεται μέσω του δίσκου είναι ομοερωτικού χαρακτήρα και απευθύνεται σε ένα αγόρι, αν αυτό έχει σημασία. Δεν έχει καμία σημασία θέλω να σας πω. Ορθώς γράφεται ωστόσο, για να είναι όσο το δυνατόν πιο διάφανα και δυνατά τα θέλω ενός ανθρώπου και να καθορίζουν το ίδιο ξεκάθαρα το «είναι». Γιατί; Γιατί εγώ το ακούω τώρα και σε όλους τους στίχους του σκέφτομαι ένα αγόρι. Αλλά ταυτόχρονα με τους ίδιους στίχους, μια φίλη σκέφτεται ένα κορίτσι. Και ξέρετε κάτι; Το συναίσθημα δεν έχει φύλο. Ας γίνω κλισέ, δεν με απασχολεί.
Επιστρέφω στο τώρα και στο «Φίλα Με». Έχει λιώσει στα ακουστικά μου. Ήχος pop, 90’s με αρχές 00’s, από αυτούς που αν είσαι millenial σου είναι τόσο οικείος. Στην αρχή ο στίχος «και αν σε ξέρω λίγο» με έβγαζε από την ροή των σκέψεων μου, όμως ποιον πραγματικά ξέρουμε «πολύ»; Ξέρουμε το «πολύ» που μας έχουν αφήσει και έχουμε αφήσει να φανερωθεί. Ναι, κάποια «πολύ» είναι «πιο πολύ» αλλά και πάλι καταλήγουμε στο λίγο γιατί ψάχνουμε απεγνωσμένα κάποι@ να μας δώσει κάτι να νιώσουμε, μέσα σε αυτή την ψευδή πραγματικότητα. Το κλιπ διαδραματίζεται μέσα στο μετρό και απεικονίζει έναν φαντασιακό έρωτα στο μετρό της Αθήνας, ο οποίος κινείται διαρκώς ανάμεσα στην έντονη επιθυμία και την απόλυτη ανηδονία. Ο ήρωας αναζητά μια διέξοδο από το συναισθηματικό του κενό μέσα από μια θολή φιγούρα που τριγυρίζει διαρκώς στις σκέψεις του, όμως αυτός ο έρωτας δεν καταλήγει ποτέ σε ένα πραγματικό φιλί.
Κωστής – «Χαζό αστείο»
Ο Κωστής ανήκει στην κατηγορία των πιο αγαπημένων μου λοcαλ καλλιτεχνών γιατί πάντα τα λόγια του κουμπώνουν σαν αγκαλιά μέσα μου. Μετά το φανταστικό «Φέιγ Βολάν», επιστρέφει με το single «Χαζό Αστείο». Λίγο πιο uptempo μελωδία για τα δεδομένα του αλλά στο ύφος του. Με ένα στίχο που ισορροπεί μεταξύ κυριολεξίας και ειρωνείας ως μορφή άμυνας, θεωρείται ένα κομμάτι-καταφύγιο. Αποτυπώνει ανάγλυφα την ψυχολογική εξάντληση της εποχής μας, κάνοντας το κοινό να ταυτιστεί γρήγορα με την ανάγκη για καλλιτεχνική λύτρωση.
Αlkyone – «Τριανταφυλλάκι’ μ Κόκκινο»
Η one of a kind Alkyone επιστρέφει με νέο κομμάτι. Με μια νέα διασκευή του παραδοσιακού ηπειρώτικου τραγουδιού «Τριαναταφυλλάκι’ μ Κόκκινο». Είναι φοβερό πως κάθε φορά η Alkyone είτε δημιουργεί δική της, αυθεντική μουσική, είτε καταπιάνεται με κάποια διασκευή το κάνει με αγάπη εις τη νιοστή! Βασικά κατ΄ εμέ το φοβερό είναι πως μέσα της έχει πολλή αγάπη και φως και ευτυχώς το διοχετεύει (και) στη μουσική της. Στη νέα αυτή διασκευή, μου άρεσε η πρωτοτυπία. Δηλαδή δεν πήρε απλά ένα beat και έβαλε από πάνω μια φωνή για να κάνει κατά μια έννοια μια fusion dance διασκευή. Πήρε αυτό το κομμάτι που γεννήθηκε στα βουνά της Ηπείρου, διαστρέβλωσε τα φωνητικά της, σε βαθμό που καταλαβαίνεις πως πρόκειται για την ίδια από τους μαγικούς λαρυγγισμούς της και την μετέτρεψε σε ένα word ήχο, ηπειρωτικών λαών, μπολιάζοντας την παραγωγική με κέλτικες αναφορές. Το κομμάτι δεν θα το βάλω στη λίστα γιατί θα χαθεί. Σας το παραθέτω όμως εδώ.
