Το εμβληματικό έργο της Διδώς Σωτηρίου έρχεται στη σκηνή για 2η χρονιά δια χειρός Νάντιας Δαλκυριάδου.
Το βιβλίο της βασίζεται σε αυτοβιογραφικό υλικό και έχει ως κεντρικό θέμα τη σύλληψη, τις δύο δίκες και την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη με την κατηγορία της κατασκοπείας. H ιστορία ξεκινά όταν η Διδώ Σωτηρίου μέσα σε συνθήκες παρανομίας έρχεται σε επαφή με τον Μπελογιάννη με τον οποίο διατηρεί σχέση η αδερφή της Έλλη Παππά. Γρήγορα όμως η Διδώ Σωτηρίου παραμερίζει τη μυθιστορηματική αφήγηση και προχωράει στην δημοσιογραφική κάλυψη της δίκης, με πρακτικά, επιστολές και άρθρα εφημερίδων της εποχής.
Έξι αυτόπτες μάρτυρες της ιστορίας μας μεταφέρουν από τις ανέμελες κουβέντες και τις πολιτικές διαφωνίες ως τις υπόγειες φυλακές, τους δρόμους της Αθήνας, τις αίθουσες δικαστηρίων και τις εκτελέσεις.
250.000 γραπτά μηνύματα, τηλεγραφήματα και επιστολές, μέσα σε μια εβδομάδα απ’ όλο τον κόσμο για να αποτραπεί η εκτέλεση του «ανθρώπου με το γαρύφαλλο». Του ανθρώπου που «δεν θυσίασε τίποτα από την τιμή και την ελπίδα μας για ένα αύριο φωτεινό. Χαμογελούσε…».
«Το χαμόγελο σου Νίκο Μπελογιάννη δε θα μπορέσει κανείς να μας το πάρει πίσω. Δεν ήσουν ένας άνθρωπος, μα μια γενιά. Ένα κίνημα που νίκησε την ήττα του.»
Η σκηνοθέτιδα Νάντια Δαλκυριάδου μοιράζεται το Ημερολόγιο Προβών για την παράσταση «Εντολή» που επιστρέφει για 2η σεζόν στο Θέατρο Nous-Creative space:
Ιανουάριος 2024
Ραντεβού με τον Βασίλη. Είναι ο άνθρωπος που θα μιλήσουμε για τα δικαιώματα της Εντολής. Τσάι και συμπάθεια. Ειλικρινής συμπάθεια και εμπιστοσύνη. Βασίλη, ευχαριστούμε!
Μάιος του 2024
Πρώτη συνάντηση στο σπίτι μας. Εγώ και ο Δημήτρης Χατζημιχαηλίδης, περιμένουμε τη Δώρα Χάγιου, τον Σταύρο Μόσχη, την Ειρήνη Αμπουμόγλι, την Ήρα Ρόκου, την Ξένια Αλεξίου, τον Άρη Μπαταγιάννη. Πρώτη συζήτηση για την παράσταση με τους ηθοποιούς. Πρώτο άγχος, πρώτο σκίρτημα. Δεν έχω ακόμη να τους δώσω κείμενο. Είμαι στη διαδικασία της διασκευής εδώ και αρκετό καιρό.
Ιούνιος ’24
Πώς να το πούμε; Σεμινάριο; Προπόνηση; Πρόβα; 15 μέρες μόνο κίνηση με τη Μαρίνα Μαυρογένη. Χωρίς καθόλου κείμενο. Ερχόμαστε στο ραντεβού μας με μεγάλη χαρά. Μπαίνουν στην παρέα η Μαρία Απατσίδου και η Ελένη Παναγιωτακοπούλου και η Μαριάννα Σολωμονίδου. Ιδρώτας και χαρά και ξαναθυμόμαστε τη χαρά που είχαμε στη σχολή και γιατί θέλαμε να κάνουμε θέατρο και συζητήσεις και αναζητήσεις και μια κρύα μπύρα στο τέλος με ένα καλαμάκι στο χέρι για καληνύχτα. Σπουδαίο πράγμα η ξεγνοιασιά.
Μαριάννα Παπάκη και Νώντας Δουζίνας, τηλέφωνα και mail και ξανά τηλέφωνα να μιλήσουμε για την επικοινωνία της παράστασης κι ανάμεσα μερικά νέα και δελτία τύπου.
Ιούλιος ’24
Πρέπει να τελειώσω με τη διασκευή και να παραδώσω. Πάω Θεσσαλονίκη, μένω στο σπίτι της αδερφής μου και γράφω, σβήνω, πρωί βράδυ. Όταν λείπουν στη δουλειά, όταν κοιμούνται, η ανηψιά μου ρωτάει «θεία, δεν κοιμάσαι είναι 3 η ώρα;». Έχω στον υπολογιστή 7 draft του έργου, ένα φάκελο με τα «Μπορεί και να τα χρειαστώ», ένα φάκελο με ποιήματα.
Αύγουστος ’24
Τελικό κείμενο, αρχίζουμε πρόβες… Χαμός! Μουσικές, ιστορικά στοιχεία, ποιήματα, διαφωνίες, αναζήτηση σε βιβλία, σε ντοκουμέντα, σε μουσικές. Ο Οδυσσέας Γκάλλιος φέρνει μουσικές, η Γεωργία Μπούρδα προτάσεις για σκηνικό, για κοστούμια. Ο Στέφανος Μιχαηλίδης στέλνει προσχέδια αφίσας. Στιγμές ανάτασης, στιγμές αδιεξόδου, ανάμεικτα όλα – τώρα τι γίνεται, αυτό που πάει; Nα κάνουμε μια κωμωδία παιδιά μετά-Φωτογράφιση με την Αγάπη Καλογιάννη και τον Φανούρη Καζάκη, παλτό τον Αύγουστο και γαρύφαλλα.
Σεπτέμβριος – Οκτώβριος ’24
Πότε πέρασαν αυτοί οι δύο μήνες; Με θυμάμαι να πηγαίνω πρόβα, να κουβαλάω τσάντες και να τρώω ζελεδάκια. Φωτογράφιση στο θέατρο, αφίσα… Τελικό στήσιμο παράστασης. Ημέρες γεμάτες με αποφάσεις. Τηλέφωνα, κουβαλήματα, δοκιμές, παπούτσια, καλσόν και παλτό. Μπαίνουμε στον χώρο που θα παίξουμε, τόσο καιρό κάναμε πρόβα αλλού. Θέατρο Νους. Αγωνία, ανυπομονησία.
Έρχεται ο Ψυχράμης για να κάνουμε φώτα. Αυτό σημαίνει πλησιάζει η πρεμιέρα.
Νοέμβριος ’24
Φτάσαμε. Φτάσαμε. Μόνο ευχαριστώ μπορώ να πω. Στο Δημήτρη πρώτα, που μόνο μαζί του γίνεται. Και στη συνέχεια σε όλους και όλες που δούλεψαν για την Εντολή
Ευχαριστώ.
30 Μαρτίου 2025
Επετειακή παράσταση. Η ημέρα που εκτέλεσαν τον Μπελογιάννη, 30 Μαρτίου 1952. Μετά από 32 παραστάσεις, σταματάμε τον Φλεβάρη όπως είχαμε προγραμματίσει. Οι παραστάσεις όλες γεμάτες, συγκινητικές. Ξαναβρισκόμαστε για να κάνουμε μια παράσταση με αφορμή την ημέρα εκτέλεσης του Μπελογιάννη.
Μάιος 2025
Θεσσαλονίκη. Τρεις παραστάσεις γεμάτες. Αγκαλιές, χειροκροτήματα, παλιοί φίλοι, γονείς, δάσκαλοι… Οι περισσότεροι είμαστε από τη Βόρεια Ελλάδα. Γυρνάμε το βράδυ στο κρεβάτι μας και δεν μας παίρνει ο ύπνος απ΄ την χαρά.
15 Οκτωβρίου 2025
Ετοιμαζόμαστε για πρεμιέρα δεύτερου χρόνου. Ανανέωση κειμένου, πρόβες , ανυπομονησία… Να φτιάξω τον ρυθμό εδώ, να το επικαιροποιήσω εκεί. Συναντιόμαστε με την ομάδα και σκέφτομαι ότι μου λείψανε. Ανυπομονώ…
