Τι κοινό έχουν ο Δράκουλας, ο Λυκάνθρωπος, η Τζέην Έιρ, μια μούμια που νεκρανασταίνεται στην Αίγυπτο και η «Ρεβέκκα»; Μα την Κατάρα φυσικά, την «Κατάρα της Ίρμα Βεπ».
Ένα θεατρικό αρκούντως μεγαλοφυές, ώστε να χωράει πολύ σασπένς διανθισμένο με χιτσκοκικές πινελιές, σαιξπηρικά τσιτάτα, πίνακες που ματώνουν, πιστούς συζύγους, δίπορτες σαρκοφάγους, άπειρα εφφέ κεραυνών, το Γεράσιμο Γεννατά και τον Κρατερό Κατσούλη.
«Η Κατάρα της Ίρμα Βεπ». Μια ευκαιρία για ρεσιτάλ ερμηνείας από δύο ηθοποιούς και πενήντα εφτά αλλαγές κοστουμιών. Η παράσταση όπου δύο ηθοποιοί πασχίζουν να καταλάβουν πώς στο καλό θα παίξουν οκτώ ρόλους ταυτόχρονα ενώ ο σκηνοθέτης κοιτά διαρκώς το χρονόμετρο. Η παράσταση στην οποία οι αμπιγιέζ αξίζουν περισσότερο χειροκρότημα απ’ το θίασο κι όμως ο χαιρετισμός κρατά όσο ολόκληρη σχεδόν η Β’ πράξη.
