Ποιες είναι αυτές οι λαλίστατες γυναίκες που στέκονται έτσι ακίνητες και σφηνωμένες; Πού βρίσκεται το υπόλοιπο σώμα τους; Τι κρύβουν στις τσάντες τους και τις κρατούν τόσο σφιχτά; Κι αυτές οι γάτες που κυκλοφορούν στο χώρο από ποιον άραγε να ταΐζονται; Πρόκειται για έπαυλη ή μήπως είναι κάποιο ίδρυμα; Τι ρόλο παίζει αυτός ο άνδρας που τις επισκέπτεται τόσο συχνά; Πώς είναι δυνατόν να είναι τόσο όμορφες και να τραγουδούν τόσο παράφωνα; Και από πού αντλούν, επιτέλους, τόση αυτοπεποίθηση;

Μια παράσταση εμπνευσμένη από τις «Ευτυχισμένες μέρες» του Samuel Becket, το ντοκιμαντέρ «Grey Gardens» των αδερφών Maysles και τα προσωπικά βιώματα των ηθοποιών. Εννέα γυναίκες διαφορετικών ηλικιών και καταβολών κάθε πρωί ξυπνούν και κάθε βράδυ πεθαίνουν. Ξανά και ξανά, με αμηχανία και αξιοπρέπεια. Κάθε ημέρα τους είναι σαν μια ολόκληρη ζωή που πρέπει να γεμίσει από δραστηριότητες που θα δικαιολογήσουν το πιο μεγάλο ερωτηματικό: Γιατί βρίσκονται σε αυτόν τον κόσμο και ποιος είναι ο σκοπός τους; Δίπλα τους, ένας μοναδικός άντρας προσπαθεί να δώσει εξηγήσεις στο ανεξήγητο. Παρατηρητής, επιστάτης και υπηρέτης τις παρακολουθεί να απολαμβάνουν ευτυχισμένες το παράλογο της ύπαρξης.

Ζούμε σε μια εποχή όπου το παράλογο κυριαρχεί. Μοιάζει σαν να ζούμε σε ένα ίδρυμα το οποίο μας αναγκάζει να μάθουμε τη νέα ορολογία του με την οποία μέχρι πριν από μερικά χρόνια δεν είχαμε καμία σχέση. Οι σχέσεις επαναπροσδιορίζονται: Κοινωνικές, πολιτικές και τελικά υπαρξιακές. Από αυτό το περιβάλλον θα θέλαμε να ξεφύγουμε, αλλά τελικά σχεδόν οικειοθελώς παραμένουμε. Βρισκόμαστε σε πλήρη ακινησία και δεχόμαστε παθητικά όσα μας συμβαίνουν, πλην ελάχιστων εξαιρέσεων. Τι είναι αυτό που μας οδηγεί στη μη δράση; Αυτό προσπαθούμε να διερευνήσουμε μέσα στην παράσταση αυτή και γι’ αυτό θεωρούμε σημαντικό να γίνει πραγματικότητα με τη δική σας συμμετοχή.

Ειδικά για την παράσταση, ο Νίκος Πάστρας και ο Άγγελος Φραντζής δημιούργησαν τρεις μικρού μήκους ταινίες που μπορείτε να τις παρακολουθήσετε στην ιστοσελίδα της παράστασης. Η ιστοσελίδα έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον, αφού αποτελεί ένα παράλληλο έργο με διαδραστικό και αυτόνομο περιεχόμενο, που δημιουργήθηκε από τον Δημήτρη Μαρλαγκούτσο, και μπορείτε να την επισκεφθείτε στον ακόλουθο σύνδεσμο: www.greydays.gr

Η παράσταση χρηματοδοτήθηκε απευθείας από το κοινό, μέσω της διαδικασίας εναλλακτικής χρηματοδότησης «Crowdfunding».

Ηλέκτρα: μια σύγχρονη τραγωδία