Το Μέγαρο Μουσικής συνεχίζει για δεύτερη χρονιά τη συνεργασία του με το National Theatre Live και αναμεταδίδει ζωντανά την παράσταση ”Collaborators”, την Πέμπτη 1η Δεκεμβρίου, ώρα 9μ.μ. στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη.

Μόσχα 1938: Ακατάλληλο μέρος για ανεξάρτητα πνεύματα. Ο Ιωσήφ Στάλιν είναι στην εξουσία , όσοι του στέκονται εμπόδιο περνάνε από συνοπτικές δίκες και εξαφανίζονται ή εξορίζονται, ο Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, ζει ανάμεσα σε διαφωνούντες και κάθε του κίνηση καταγράφεται από την αστυνομία, τα έργα του λογοκρίνονται και απαγορεύονται. Ο ύπατος άρχοντας θέλει να γιορτάσει τα 60 του χρόνια με ένα θεατρικό έργο του αμφισβητία συγγραφέα, εκείνος απαντάει με μια αγιογραφία-εγκώμιο για τα πρώτα νεανικά επαναστατικά χρόνια του Πατερούλη, που ανεβαίνει στο Θέατρο Τέχνης της Μόσχας.

Με αφετηρία τα πραγματικά γεγονότα, «Οι συνεργάτες» καταγράφουν ένα σουρεαλιστικό ταξίδι μέσα στην πυρακτωμένη φαντασία ενός συγγραφέα, που χάνει σιγά-σιγά τον εαυτό του σε μια μακάβρια, ταραγμένη και σκοτεινά κωμική σχέση με τον εξουσιαστή-πρωταγωνιστή του δράματός του και αποδέχεται ένα φαουστικό συμβόλαιο με τη μυστική αστυνομία. Ένα ανελέητο παιχνίδι της γάτας με τον ποντικό με ένα ρεσιτάλ συγκλονιστικών ερμηνειών, του Σάιμον Ράσελ Μπίλ –Στάλιν, που προσπαθεί να εξουσιάσει το μυαλό και τη σκέψη του Άλεξ Τζένινγκς –Μπουλγκάκοφ.

«Να σκοτώνεις τους αντιπάλους σου είναι εύκολο. Το δύσκολο είναι να αλλάξεις τον τρόπο που σκέφτονται, να ελέγξεις το μυαλό τους. Νομίζω ότι τα κατάφερα με σένα θαυμάσια. Στο μέλλον θα μπορώ να λέω, ο Μπουλγκάκοφ; Μα ναι, τον εκπαιδεύσαμε. Παραδόθηκε. Είδε το φως το αληθινό. Τον τσακίσαμε, μπορούμε να τσακίσουμε τους πάντες. Ο άνθρωπος αντιμέτωπος με το κτήνος, Μιχαήλ. Και το κτήνος είναι πάντα ο νικητής».

Απευθείας μετάδοση-προβολή από το Εθνικό Θέατρο της Αγγλίας
Με αγγλικούς υπότιτλους

Βιογραφικά

Ο Τζον Χοτζ (γ.1964), σεναριογράφος μεγάλων κινηματογραφικών επιτυχιών, όπως το Τrainspotting (1996) με το πρώτο του θεατρικό επιχειρεί μια κατάβαση στο μυαλό του Μιχαήλ Μπουγκάλκοφ, καταγράφει τους αποκρουστικούς συμβιβασμούς και τις ταπεινώσεις που δέχεται ένας τολμηρός καλλιτέχνης από τη μηχανή της εξουσίας και τον παρακολουθεί στην αργή διάβρωση των αρχών του, αλλά και στην αναμέτρησή του με τη νεφρική ανεπάρκεια, που θα τον σκοτώσει 2-3 χρόνια αργότερα.

Ο Νίκολας Χάιτνερ (γ. 1956), διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου της Αγγλίας και σκηνοθέτης της παράστασης, με μια εξωφρενικά ιλιγγιώδη παραγωγή, δημιουργεί μια συγκλονιστική εικόνα ενός καλλιτέχνη συντετριμμένου από την ενοχή για τη συνεργασία του με ένα καθεστώς, που ξέρει ότι είναι διεφθαρμένο και φαύλο ενώ ο πυρετώδης σουρεαλισμός και του κειμένου, αλλά και της σκηνοθεσίας παραπέμπει σε επιρροές από το κορυφαίο, τελευταίο μυθιστόρημα του Μπουλγκάκοφ, «Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα», στο οποίο ο Σατανάς επισκέπτεται τη Μόσχα.