Ορμώμενη από τα κείμενα των Ζαν Κοκτώ και Ζαν Ανούιγ, η ανατρεπτική θεατρική κολλεκτίβα διερευνά τον πανάρχαιο μύθο διαλεκτικά και με ερμηνευτική αμεσότητα. Η ομάδα Φλαμανδών ηθοποιών Toneelspelersgezelschap [Τονήλσπελεργκεζέλσαπ] STAN λειτουργεί συλλογικά. Εστιάζει στην παρουσία των ηθοποιών, στην αδιαμεσολάβητη επικοινωνία με τους θεατές και σε ένα «μη δογματικό» χαρακτήρα, όπως εκφράζεται στο ρεπερτόριο και στο δεύτερο συνθετικό της ονομασίας της: S(top) T(hinking) A(bout) N(ames). Στη δουλειά των tg STAN δίνεται έμφαση στην ανεξαρτησία των ηθοποιών από την «εξουσία» του σκηνοθέτη και του συγγραφέα. Οι ηθοποιοί κάνουν τα πάντα μόνοι τους: δεν συνεργάζονται με σκηνοθέτες, δραματουργούς, σκηνογράφους.
Στην παράσταση “Οι Αντιγόνες” (Les Antigones), οι tg STAN φέρνουν σε αντιπαράθεση δύο σύγχρονες εκδοχές του μύθου της Αντιγόνης: αυτήν του Ζαν Κοκτώ (1922) και εκείνη του Ζαν Ανούιγ (1944), που αντιπροσωπεύουν δύο διαφορετικές στάσεις απέναντι στα ερωτήματα που ανιχνεύονται στα πρόσωπα της τραγωδίας. Οι tg STAN αφηγούνται τους μύθους προτού τους παίξουν, τονίζοντας εξαρχής τα στοιχεία που θεωρούν σημαντικά. Σταδιακά, ο θεατής γίνεται μάρτυρας της εκτύλιξης μιας νοητικής διαδικασίας που ξεκινά από το έργο και περνά μέσα από τη στάση των ηθοποιών απέναντί του. Ανακαλύπτει εκ νέου τον πασίγνωστο μύθο. Με την ακατανίκητη δύναμη που προσφέρουν τα απλούστερα εκφραστικά μέσα, έρχεται σε αδιαμεσολάβητη επαφή με την πρωταρχική συγκίνηση των κειμένων, των μύθων, των παρορμήσεων των ηθοποιών-δημιουργών.
Στις Αντιγόνες τους οι tg STAN αγγίζουν τον θεατή με απροσδόκητο τρόπο, με όχημά τους έναν πλήρη θεατρικής ουσίας λόγο στο μεταίχμιο δραματικής και μετα- δραματικής σκηνικής γλώσσας.
