Πρόκειται για μια σκηνική σύνθεση με αφορμή την αλληλογραφία μεταξύ της βασίλισσας Ελισάβετ Α΄ και της Μαρίας Στιούαρτ. Διαπραγματεύεται τη σχέση αγάπης-μίσους ανάμεσα στις δύο βασίλισσες, που στην πραγματικότητα δε συναντήθηκαν ποτέ, για να αναδείξει το πάντα επίκαιρο θέμα της εξουσίας.
«Θέμα της παράστασης είναι η σύγκρουση των δυο γυναικών μέχρι θανάτου. Υπάρχει μια διαρκής επιθυμία συγχώνευσης, η οποία τις τρομάζει, γιατί σημαίνει και την κατάλυση των ορίων της ατομικότητάς τους, την κατάλυση του Εγώ. Απωθούν τον ακατανίκητο συγχωνευτικό πόθο μέσα από ένα παιχνίδι διαρκούς έλξης και απώθησης. Πίσω από τον πόλεμο ελλοχεύει ένας ερωτισμός, ένας έρωτας απόλυτος, συγχωνευτικός που τις τρομάζει πολύ περισσότερο από το μίσος και τη βία. Αυτή η δυναμική, που παραμένει άρρητη μέχρι τέλους, τις οδηγεί στην κατάρρευση και την απόλυτη καταστροφή».
