Από την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου ανεβαίνει στη σκηνή του θεάτρου OLVIO το έργο της Sarah Kane, «ΨΥΧΩΣΗ! [4.48 psychosis]», σε σκηνοθεσία Τάσου Σαγρή.
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΗΜΑ ΚΙΝΔΥΝΟΥ
Πρώτα κατέρρευσαν οι ελπίδες, μετά χάθηκε η κοινότητα, στο τέλος κατέρρευσαν οι άνθρωποι. Μια πολύ νεαρή κοπέλα κάθε βράδυ αργά μέσα στη νύχτα νιώθει την αβάσταχτη ανάγκη να αυτοκτονήσει. Εκατομμύρια άνθρωποι αυτή την στιγμή βρίσκονται αποκλεισμένοι στην εμπόλεμη ζώνη που βρίσκεται ανάμεσα στην καθημερινότητά τους και τις αληθινές τους επιθυμίες.
Καθώς όλες οι ανθρώπινες ανάγκες και οι επιθυμίες γίνονται εμπορεύσιμες, οι άνθρωποι μετατρέπονται σε εμπορεύματα και αριθμητικές μονάδες. Η λογική των αριθμών παράγει τραγικές ιστορίες καταστροφής, ψυχικές ασθένειες και εξαθλίωση με τη συνεπή λειτουργία μιας μηχανής.
Κορίτσια και αγόρια χωρίς μέλλον πιάστηκαν στον ιστό μιας συγκεκριμένης λογικής που υφάνθηκε γύρω τους σαν θανάσιμη παγίδα. Τίποτα δεν κατάφερε να τους σώσει από αυτή την αβάσταχτη αγωνία και την απογοήτευση που νιώθουν να ριζώνει στις καρδιές τους. Η ζωή τους πέρασε γρήγορα και δεν πρόλαβαν να ζήσουν τίποτα.
Σε αυτόν τον απάνθρωπο ανθρώπινο κόσμο κάποιοι ζουν, κάποιοι επιβιώνουν και κάποιοι χάνονται. Αυτό είναι ένα σήμα κινδύνου από αυτούς που χάθηκαν.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ
Η παράσταση «Ψύχωση» είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ βασισμένο στο κείμενο “4.48 Psychosis” της Sarah Kane. Μια νεαρή κοπέλα, αποκλεισμένη από τη ζωή, πολεμάει με τις τραυματικές αναμνήσεις και τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες της. Εκτός από τον κοινωνικό περίγυρο, εδώ μοιάζει να είναι ένοχο για την κατάσταση του και το ίδιο το άτομο, που παραδόθηκε στις αυταπάτες, τις ανέφικτες επιδιώξεις και τις επιταγές ενός κόσμου που στήθηκε γύρω του σαν παγίδα.
Ο αγώνας δραπέτευσης από την υπαρξιακή κατάρρευση και την εμπόλεμη ζώνη στην οποία μετατράπηκε η καθημερινότητα, ο αγώνας υπεράσπισης της αγάπης και της ύστατης ανθρώπινης αξιοπρέπειας, η ανέλπιδη κραυγή ενάντια σε όλα όσα κλείνουν τους ανθρώπους σε ένα φαύλο κύκλο χωρίς έξοδο διαφυγής είναι τα θέματα που κρύβονται στον πυρήνα αυτής της παράστασης.
Η σκοτεινή ποιητική ματιά του Τάσου Σαγρή για τη ζωή στις σύγχρονες μητροπόλεις – σε μετάφραση του Αντώνη Γαλέου – συναντιέται με τον ήχο της ψυχικής πίεσης του Biomass, τα ηχοτοπία των Joy Division, των Cure και τη μελαγχολία της Lana Del Rey, τα video art παραληρήματα της Άλκηστης Καφετζή και του Εργαστηρίου Οπτικών Τεχνών του Κενού Δικτύου, τους εξπρεσιονιστικούς φωτισμούς του Γιώργου Παπανδρικόπουλου και την ιστοριογραφική ατμόσφαιρα του Σκωτσέζου σκηνογράφου Κenny MacLellan, συνεργάτη του σκηνοθέτη της ταινίας “Trainspotting” του Danny Boyle.
