Ένα διπλό εκθεσιακό πρόγραμμα με τίτλο «Εκατό χρόνια από τη γέννηση της Heidi Bucher» παρουσιάζεται από 25 Σεπτεμβρίου έως 15 Νοεμβρίου από τη Σχολή Frances Rich School of Arts, Humanities and Social Sciences του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος, το ίδρυμα σύγχρονης τέχνης Parasol Unit Foundation for contemporary art και το The Demos Center του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος.
Το πρόγραμμα, το οποίο διοργανώνεται με αφορμή τη συμπλήρωση ενός αιώνα από τη γέννηση της Heidi Bucher (1926-1993), αποτίει φόρο τιμής στην Ελβετίδα καλλιτέχνιδα και πραγματοποιείται σε δύο διαφορετικούς χώρους του Κολλεγίου. Μέσω των θεματικών της παροδικότητας και της μεταμόρφωσης, οι δύο εκθέσεις ανιχνεύουν από κοινού τη μακρόχρονη επιρροή που άσκησε στην Bucher η παραμονή της στην Ελλάδα — ένα σχετικά ανεξερεύνητο κεφάλαιο στη ζωή της.
Υπό τον τίτλο «Heidi Bucher: Ωραίο σπίτι», η έκθεση φιλοξενεί μικρότερα έργα που συνδέονται με τις επισκέψεις της Bucher στη Μύκονο τα καλοκαίρια του 1960 και 1961, και διερευνά την επίδραση της κυκλαδίτικης αρχιτεκτονικής στο έργο της. Οι καταχωρήσεις στα σημειωματάριά της από την περίοδο που βρισκόταν στη Μύκονο περιέχουν συχνές αναφορές στα κατάλευκα κυβοειδή σπίτια των Κυκλάδων που η Bucher αποκαλούσε «spiti oreo».
Μεγαλωμένη σε πατριαρχικό περιβάλλον, η Bucher αντιλαμβανόταν το σπίτι ως ένα σύνθετο σύμβολο απομόνωσης και υποταγής, αλλά και ως εν δυνάμει αφορμή για επανάσταση. Το σπίτι ως τόπος μετάλλαξης και μεταμόρφωσης αναδείχθηκε σε επαναλαμβανόμενο μοτίβο στο έργο της. Η σειρά γλυπτών με τίτλο “Bodyshells” συγκαταλέγεται στις πλέον ρηξικέλευθες ερμηνείες της γύρω από την έννοια του σπιτιού.
Μαζί με άλλα μέλη της οικογένειάς της, η Bucher πραγματοποίησε μια performance στην παραλία Venice Beach του Λος Άντζελες φορώντας τα ευμεγέθη περίκλειστα γλυπτά της σειράς. Κατασκευασμένα από συνθετικό αφρώδες υλικό, τα έργα της σειράς “Bodyshells” πιθανώς αντλούν έμπνευση από τις αποβάσεις στη σελήνη που πραγματοποιήθηκαν στα τέλη της δεκαετίας του 1960 και σηματοδοτούν ένα σπίτι, ένα πλέγμα προστασίας ανάμεσα στο σώμα και ό,τι το περιβάλλει. Η ιριδίζουσα φιλντισένια επίστρωσή τους υπογραμμίζει περαιτέρω τις θεματικές της παροδικότητας και της μεταμόρφωσης που διαπερνούν το έργο της Bucher. Στα εγκαίνια και των δύο εκθέσεων, η σειρά “Bodyshells” ενεργοποιείται μέσω μίας performance με τη συμμετοχή φοιτητών του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος.
Στην έκθεση «Heidi Bucher: Μια συνάντηση με τις Μάρω Φασουλή, Ισμήνη Σαμανίδου, Κλεοπάτρα Τσαλή και Πάκυ Βλασσοπούλου» στην γκαλερί του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος ACG Art Gallery παρουσιάζονται μεγαλύτερα έργα, ανάμεσά τους και τα “Häutungen” (skinnings), και “Bodyshells”, μαζί με βίντεο από τις performance τους, δίπλα σε έργα τεσσάρων σύγχρονων καλλιτέχνιδων από την Ελλάδα που συνδιαλέγονται με κεντρικές θεματικές του έργου της Bucher.
Αντλώντας από βιωματικές παραδόσεις της Τήνου, η Μάρω Φασουλή παραδίδει τρία έργα υφαντουργίας που πραγματεύονται την έννοια της κατοικίας, της μνήμης του οικιακού χώρου και της ανώνυμης παραδοσιακής τέχνης. Με αφορμή την ενασχόληση της Bucher με το σπίτι ως συνθήκη προσωρινότητας και τόπο μεταμόρφωσης, καθώς και την μπλε indigo απόχρωση που κυριαρχεί στις υδατογραφίες της εκείνης της περιόδου, η Ισμήνη Σαμανίδου δημιουργεί μια πολυμεσική εγκατάσταση που αντλεί έμπνευση από τις παιδικές της αναμνήσεις σε διάφορα νησιά των Κυκλάδων.
Η κατασκευή από εύκαμπτο ύφασμα βαμμένο με ναξιώτικη σμυρίδα της Κλεοπάτρας Τσαλή θυμίζει τα “skinnings” της Bucher, ενώ τα άλλα της έργα διερευνούν έννοιες όπως το καταφύγιο, οι ενσώματες μορφές προστασίας και οι στιγμές μεταμόρφωσης.
Η Πάκυ Βλασσοπούλου ενεργοποιεί επίσης τις αναμνήσεις της από την Τήνο δημιουργώντας μια μινιμαλιστική, αντίστροφη κυκλαδική φιγούρα από πηλό και άχυρο, η οποία εμπλέκει το γυναικείο σώμα ως χώρο, δέρμα, φύση και τελικά ως σπίτι.
