Οι ΜΟΜΙΧ επιστρέφουν, παρουσιάζοντας για πρώτη φορά στη χώρα την πιο πρόσφατη παράστασή τους, “ΑLICE“, σε χορογραφία του Moses Pendleton (Μόουζες Πέντλετον). Από 8 έως 13 Δεκεμβρίου παρουσιάζονται στο Christmas Theater στην Αθήνα και από 16 έως 20 Δεκεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης. Ένα μικρό σκηνικό θαύμα εμπνευσμένο από την «Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων».
Οι ΜΟΜΙΧ, οι «Μάγοι του χορού», προσκαλούν το κοινό να ακολουθήσει την Αλίκη μέσα στην «Λαγότρυπα», και να παρασυρθεί σε μια ελεύθερη, οπτικά μεθυστική περιπλάνηση στον κόσμο της Αλίκης των Θαυμάτων. Δεν πρόκειται για μεταφορά του παραμυθιού. Πρόκειται για ελεύθερη πτώση μέσα του.
Ο Pendleton παίρνει τη λαγότρυπα του Λιούις Κάρολ και τη μετατρέπει σε πύλη προς ένα σύμπαν όπου η βαρύτητα διαπραγματεύεται από την αρχή τους όρους της: η Αλίκη μεγαλώνει, συρρικνώνεται, πολλαπλασιάζεται, διαλύεται σε αντανακλάσεις. Λουλούδια που μιλούν, κάμπιες που καπνίζουν, γάτες που χαμογελούν και εξαφανίζονται — όλα μεταφρασμένα στην ιδιοφυή σωματική γλώσσα που έκανε τον θίασο από το Κονέκτικατ διάσημο.
Στις πέντε σχεδόν δεκαετίες της διεθνούς πορείας τους, αυτά τα «αερικά» της παγκόσμιας χορευτικής σκηνής, τα «ξωτικά» των παραστατικών τεχνών, έχουν ξεχωρίσει και αγαπηθεί παγκοσμίως για τη μοναδική τους ικανότητα να φλερτάρουν με την υπέρβαση και την οφθαλμαπάτη και να αγνοούν επιδεικτικά και με περιφρόνηση τους νόμους της φύσης.
“ALICE”
Ο ίδιος ο Pendleton περιγράφει τη σκηνή ως μια πρόσκληση για φυγή από τη λογική τάξη των πραγμάτων: «Βλέπουμε την Αλίκη σαν μια πρόσκληση να επινοήσουμε, να ονειρευτούμε, να αλλάξουμε τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Η σκηνή είναι η δική μας λαγότρυπα, σας καλωσορίζουμε να πέσετε μέσα.»
Στο “ALICE” οι ΜΟΜΙΧ δεν ασκούν τον χορό με τη συμβατική του σημασία, αλλά μεταχειρίζονται το ανθρώπινο σώμα ως πρώτη ύλη μιας οπτικής σύνθεσης, όχι ως όργανο εκτέλεσης βημάτων. Ο χορός “παντρεύεται” με τα ακροβατικά του τσίρκου, η υποκριτική με τη μουσική, τα εικαστικά με την παντομίμα. Με όχημά τους την εφευρετικότητα και εφόδιά τους το χιούμορ, την κίνηση, την τόλμη, και τους πρωτοποριακούς φωτισμούς, οι χορευτές-ηθοποιοί-ακροβάτες του θιάσου, αρχιτέκτονες της οφθαλμαπάτης, δεν ερμηνεύουν χαρακτήρες, αλλά στήνουν ένα σκηνικό τοπίο ανατροπών και μεταμορφώνονται οι ίδιοι σε τοπία, αντικείμενα, καιρικά φαινόμενα φτιάχνοντας μια παράσταση που μοιάζει λιγότερο με «θέαμα» και περισσότερο με συλλογική παραίσθηση.
Καμία προβολή, καμία ψηφιακή παρέμβαση δε μεσολαβεί. Κάθε ψευδαίσθηση γεννιέται ζωντανά, τη στιγμή που συντελείται η παράσταση, από τους ίδιους τους χορευτές. Στο “ALICE”, με σήμα κατατεθέν τη μεταμόρφωση του σώματος, την οπτική απάτη και τη φυσικότητα, oι θεωρίες του χωροχρόνου αμφισβητούνται και παραβιάζονται, οι διαστάσεις των σωμάτων, των αντικειμένων και των χώρων καταργούνται ή αλλοιώνονται, ενώ το χιούμορ και η ευαισθησία κυριαρχούν.
Οι ΜΟΜΙΧ, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Moses Pendleton, έχουν περιοδεύσει σε σκηνές σε όλον τον κόσμο επί σχεδόν πέντε δεκαετίες, χτίζοντας, με πονηριά, ευρηματικότητα και φαντασία, ένα έργο βασισμένο αποκλειστικά στη σωματική ψευδαίσθηση, χωρίς προβολές ή ψηφιακά εφέ. Με το “Alice”, η ομάδα μεταφέρει αυτή τη γλώσσα στον κόσμο του Lewis Carroll, σε ένα υπερθέαμα που απευθύνεται σε θεατές κάθε ηλικίας και έχει καθιερωθεί διεθνώς ως μία από τις πιο δημοφιλείς παραστάσεις της. Η ομάδα παραμένει μία από τις πιο σημαντικές και ιστορικές φυσιογνωμίες στον χώρο του χορού, με παραστάσεις σε δεκάδες χώρες και εκατομμύρια θεατές σε πέντε ηπείρους. Φέτος η lαγότρυπα ανοίγει και για την Ελλάδα.
