Βιβλία που διαβάζουμε και θα μας απασχολήσουν και τον επόμενο μήνα

Βιβλία πρόσφατης κυκλοφορίας με μεγάλο εύρος θεματολογίας και ύφους που θα μας απασχολήσουν

Πλούσιο και αυτό τον μήνα που μας πέρασε η εκδοτική κυκλοφορία και εμείς ξεχωρίζουμε για να διαβάσουμε μερικούς τίτλους που καλύπτουν μεγάλο εύρος θεματολογίας και ύφους.

Από τον Bono και τα τραγούδια της ζωής του σε μια ενδοσκοπική αφήγηση, τη Μάρω Δούκα και το νέο της γλυκόπικρο βιβλίο Φελιτσιτά για τη μοναχική ζωή στους δρόμους της Αθήνας. Το Χρυσό Σημειωματάριο της βραβευμένης με Νόμπελ λογοτεχνίας Doris Lessing, το δεύτερο μέρος της εμβληματικής τριλογίας Το χρονικό μιας οικογένειας της χαρισματικής Rebecca West, μέχρι το νέο βιβλίο του Αλέξη Σταμάτη και του Αύγουστου Κορτώ, αλλά και τη νέα άφιξη στην Ελλάδα Οι Νετανιάχου, του βραβευμένου με Πούλιτζερ 2022 Josjua Cohen.

 

Οι Νετανιάχου – Joshua Cohen

 

 

Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 ο Ισραηλινός Μπεν-Σιων Νετανιάχου, ιστορικός με ειδίκευση στην ιστορία της Ιεράς Εξέτασης, δίνει διάλεξη σε αμερικανικό πανεπιστήμιο με σκοπό την πρόσληψή του. Στην επιτροπή αξιολόγησης συμμετέχει και ο Αμερικανοεβραίος καθηγητής Ρούμπεν Μπλουμ. Ο Μπλουμ φιλοξενεί σπίτι του τον Νετανιάχου και την οικογένειά του. Τους χωρίζει ιδεολογικό χάσμα και η συνύπαρξη των δύο οικογενειών θα οδηγήσει σε εξωφρενικές καταστάσεις.

Οι Νετανιάχου (Βραβείο Pulitzer 2022) είναι ένα μυθιστόρημα βασισμένο σε αληθινά περιστατικά που εκμυστηρεύτηκε o Χάρολντ Μπλουμ, λίγο πριν από τον θάνατό του, στον συγγραφέα Τζόσουα Κόεν (γενν. 1980), και αφορά την οικογένεια του πρωθυπουργού του Ισραήλ Μπένγιαμιν Νετανιάχου. Μια «πανέξυπνη, ξεκαρδιστική ιστορία» (TLS).

Ονομάζομαι Ρούμπεν Μπλοὺμ καὶ εἶμαι, ναί, ἕνας ἱστορικός. σύντομα, ὅμως, ὑποθέτω πὼς θὰ γίνω μέρος τῆς ἱστορίας. ᾽Εννοῶ δηλαδὴ πὼς θὰ πεθάνω καὶ θὰ γίνω κι ἐγὼ ἱστορία, ἕνα σπάνιο εἶδος μεταμόρϕωσης στὸ ὁποῖο παραδοσιακὰ ἐπιδίδονται κατ ᾽ ἀποκλειστικότητα οἱ ἁγνότεροι ἐπιστήμονες. Οἱ δικηγόροι πεθαίνουν καὶ δὲν γίνονται νόμος, οἱ γιατροὶ πεθαίνουν καὶ δὲν γίνονται ἰατρική, ὅμως οἱ καθηγητὲς βιολογίας καὶ χημείας ἀποβιώνουν καὶ ἀποσυντίθενται καὶ γίνονται βιολογία καὶ χημεία, ἀπολιθώνονται καὶ γίνονται γεωλογία, διασπείρονται μὲς στὴν ἐπιστήμη τους, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ καὶ οἱ μαθηματικοὶ γίνονται στατιστικὰ δεδομένα.

Η ἴδια διαδικασία ἰσχύει καὶ γιὰ ἐμᾶς τοὺς ἱστορικούς –ἀπ ᾽ ὅσο ξέρω εἴμαστε οἱ μοναδικοὶ στὶς ἀνθρωπιστικὲς ἐπιστῆμες γιὰ τοὺς ὁποίους ἰσχύει αὐτό–, οἱ μοναδικοὶ ποὺ γινόμαστε αὐτὸ ποὺ ἐρευνοῦμε· γερνᾶμε, κιτρινίζουμε, ἀποκτᾶμε ρυτίδες καὶ γινόμαστε εὔθραυστοι ὅπως τὰ ὑλικὰ τῆς ἔρευνάς μας, μέχρι ποὺ οἱ ζωές μας βυθίζονται στὸ παρελθόν, γιὰ νὰ γίνουν ἡ οὐσία τοῦ χρόνου καθαυτή. ῍η μπορεῖ νὰ τὰ λέω αὐτὰ ἐπειδὴ εἶμαι Εβραῖος…

Οι῾Εβραῖοι ὅμως πιστεύουν στὴ σάρκα ποὺ γίνεται Λόγος, μιὰ πιὸ ϕυσική, πιὸ ὀρθολογικὴ ἐνσάρκωση…᾽αντὶ ἄλλης εἰσαγωγῆς, θὰ παραθέσω τώρα ἕνα σχόλιο ποὺ μοῦ ἀπηύθυνε ὁ τότε πρόεδρος τῆς ᾽αμερικανικῆς ῾Ιστορικῆς ῾Εταιρείας, τὸν ὁποῖο δὲν θὰ κατονομάσω, ὅταν τὸν γνώρισα σ ᾽ ἕνα συμπόσιο τότε ποὺ ἤμουν ἀκόμη ϕοιτητής, ἀμέσως μετὰ τὸν Β´Παγκόσμιο Πόλεμο: «Μάλιστα», εἶπε, σϕίγγοντάς μου χλιαρὰ τὸ χέρι, «Μπλούμ, εἴπατε; Εἶστε ἕνας ἱστορικὸς ῾Εβραῖος;»

Παρότι σίγουρα τὸ σχόλιό του εἶχε σκοπὸ νὰ μὲ πληγώσει, κατάϕερε ἁπλῶς νὰ μοῦ προκαλέσει μεγάλη χαρά, κι ἀκόμα καὶ σήμερα ἡ περιγραϕή του μοῦ προκαλεῖ θυμηδία. ᾽Εκτιμῶ τὴν ἀθέλητη ἀνακρίβειά της, καὶ τὸν τρόπο μὲ τὸν ὁποῖο ἡ ἀμϕισημία της μπορεῖ νὰ λειτουργήσει σὰν ἕνα εἶδος ψυχολογικοῦ τέστ: «“ἕνας ἱστορικὸς ῾Εβραῖος” – ὅταν τὸ ἀκοῦτε, τί σᾶς ἔρχεται στὸν νοῦ; Τί εἰκόνα σχηματίζεται στὸ μυαλό σας;» Τὸ θέμα εἶναι πὼς τὸ ἐπίθετο μὲ τὸν τρόπο ποὺ χρησιμοποιεῖται ἦταν δυὸ ϕορὲς λάθος. Εἶμαι ἱστορικὸς καὶ ῾Εβραῖος ἀλλὰ δὲν εἶμαι ἱστορικὸς τῶν ῾Εβραίων – ἢ τουλάχιστον δὲν ἦταν ποτὲ αὐτὸ τὸ ἐπάγγελμά μου. 

Έργο Εξωφύλλου: Κυριάκος Κατζουράκης, Πολιτικός που χαιρετά, 1968

Οι Νετανιάχου – Joshua Cohen
Μετάφραση: Παναγιώτης Κεχαγιάς

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Gutenberg

 

Το χρυσό σημειωματάριο – Doris Lessing

 

 

Το συγκλονιστικό πορτρέτο μιας γυναίκας που αναζητά την ταυτότητά της σε έναν κόσμο που αλλάζει. Στο Λονδίνο του 1950 η συγγραφέας Άννα Βουλφ παλεύει με την έλλειψη έμπνευσης. Χωρισμένη, με ένα παιδί, ανησυχώντας μήπως τρελαθεί, καταγράφει τις εμπειρίες της σε τέσσερα σημειωματάρια: ένα μαύρο για τη συγγραφική της ζωή, ένα κόκκινο για τις πολιτικές της απόψεις, ένα κίτρινο για τα συναισθήματά της και ένα μπλε για τα καθημερινά γεγονότα. Όμως ένα πέμπτο σημειωματάριο, το χρυσό, είναι αυτό στο οποίο τα σκόρπια νήματα της ζωής της συνδέονται και όλα αποκτούν νόημα…

Τι συμβαίνει όταν απογοητευόμαστε από τα πολιτικά μας ιδανικά; Πώς μπορούμε να ορίσουμε τον εαυτό μας σε έναν κόσμο που διαρκώς αλλάζει; Υπάρχουν τελικά «καλοί» άνθρωποι; Το καταιγιστικό μυθιστόρημα της νομπελίστριας Doris Lessing απαντά σε μερικά από τα πιο κρίσιμα ερωτήματα του σύγχρονου ανθρώπου. Το Χρυσό σημειωματάριο είναι κατά γενική ομολογία το κορυφαίο έργο της Doris Lessing, ένα από τα σημαντικότερα μυθιστορήματα του 20ού αιώνα.

«Η συγγραφέας που εξιστόρησε με επικό τρόπο τη γυναικεία εμπειρία και με σκεπτικισμό, φλόγα και ενορατική δύναμη υπέβαλε έναν διχασμένο πολιτισμό σε εξονυχιστικό έλεγχο». Από το σκεπτικό της Σουηδικής Ακαδημίας για τη βράβευση της Doris Lessing με το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Συγγραφέας: Doris Lessing
Μετάφραση: Έφη Τσιρώνη

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Διόπτρα

 

Φελιτσιτά – Μάρω Δούκα

 

 

Κωνσταντίνος Καβουράκης, ούτε με την αίγλη των Παλαιολόγων ούτε με τη λοξή χάρη του κάβουρα, το ταπεινό ενδιάμεσο, το σκυφτό και υποταγμένο, ένας εμποροϋπάλληλος, μια ζωή πάντα στην απέξω. Ύστερα από έναν καβγά με απροσδόκητη τροπή, κάνει στα εξήντα του την ηρωική έξοδο από τη συζυγική εστία στα Σεπόλια και κατρακυλά στο κέντρο της Αθήνας, άνθρωπος του δρόμου από επιλογή, πόσες κατηφόρες αντέχει ο άνθρωπος; Από το καταφύγιό του στην Αιόλου, με τη χαδιάρα γάτα Φελιτσιτά να τρίβεται στα πόδια του, ανακαλύπτει το ξέφρενο γουργουρητό μιας πόλης και των ανθρώπων της.

Μοναστηράκι-Θησείο, ζητιάνοι και άστεγοι, τουρίστες και μαγαζάτορες, οι γριούλες της ενορίας, οι σκουπιδοντενεκέδες της επικράτειας, ο αγώνας για το καθημερινό κουλούρι. Η νοσταλγία ροκανίζει τις μέρες του, αυτός και ο εαυτός του, βρόμικος και ανεμοδαρμένος, με τα λάθη, τις αλήθειες και τις πληγές του: τι μένει από τα περασμένα, από σαράντα χρόνια γάμου και τρία παιδιά, όλα καλά και τακτοποιημένα, μόνο αυτός πότε στα ύψη πότε στα τάρταρα, σκοντάφτει και προχωρά, πόσος δρόμος του μένει, άβυσσος τα μέσα του ανθρώπου… Εξομολογητικό, γλυκόπικρο, ακαριαία τρυφερό, ένα μυθιστόρημα σαν φευγαλέο χάδι στους ανθρώπους που ραγίζουν αθόρυβα δίπλα μας.

Δεν θυμάται ακριβώς, μπορεί και δεκαπενθήμερο να πέρασε από κείνη την καταραμένη μέρα, Κυριακή,
προχωρημένο σούρουπο ήτανε που έφυγε κυνηγημένος απ’ το σπίτι, βδομάδα σκάρτη μετά τη φωτιά στο ακατοίκητο κοντά στην Αγία Ειρήνη, μεγάλη ανακατωσούρα άκουγε έπειτα να λένε, όταν βρέθηκε κι αυτός εκεί γύρω να βολοδέρνει, έτσι συμβαίνει πάντα με τις φωτιές, έτσι και με τα σπίτια που παλιώνουν, εφόσον οι στενοκέφαλοι, οι άκληροι νοικοκυραίοι, παραμονές του θανάτου τους ή και όταν ο θάνατος βρίσκεται ακόμη μακριά, αντί να υιοθετήσουν ένα φτωχό παιδί, αντί να γράψουν με όλους τους τύπους το σπίτι τους σ’ έναν αναγκεμένο, προτιμούν να το αφήσουν να ρημάζει, βουλιαγμένο στη σιωπή, αυτά όλα, κοινωνικά και μη, ημερομηνίες και μέρες, αντάρες και κακοτυχίες, μαλλί ξασμένο, μπερδεμένο κόμπους κόμπους στο ταλαίπωρο κεφάλι του, πρωτεύουσα όμως θέση έχουν μονίμως τα άλυτα, τα απόλυτα δικά του, τη σκέφτεται σχεδόν κάθε μέρα την Ελένη του, του έρχεται και στον ύπνο κοιτάζοντάς τον πότε λυπημένη, έτσι του φαίνεται, πότε χαιρέκακη, τη χαιρεκακία την έχει πολύ αναπτύξει μέσα της, δεύτερη φύση, ακόμη και στις πιο καλές τους στιγμές, κι αυτός διαρκώς τσιτωμένος πώς και γιατί έγινε τόσο ψηλή η Βούλα τους, σε ποιον έμοιασε, και πνεύμα αντιλογίας, πνεύμα ανεξάρτητο, πού τα έμαθε όλα αυτά, μήπως δεν είναι δική του, τρίτη στη σειρά, μήπως τον είχε βαρεθεί η Ελένη, τόσα και τόσα έβλεπε όχι μόνο στην τηλεόραση αλλά και στη ζωή, τόσα άκουγε, όμως απόδιωχνε τις κακές σκέψεις, ντροπή του, κι αμέσως την έβλεπε μικρούλα την Ελένη του στην ίδια γειτονιά, κι αυτός μικρούλης, τότε που ήθελε να γίνει αστυνόμος, δυστυχώς όμως άλλα σχέδια είχε η ζωή γι’ αυτόν, κι ας ήθελε από παιδί να γίνει του νόμου και της τάξης, να φοράει τη στολή και να πηγαίνει, να περιπολεί και να κυνηγάει τις ακρίδες που μασουλάνε τα σπαρτά, τα ποντίκια που χώνονται στα τυριά και τα ροκανίζουν, τις κατσαρίδες που παίζουν με την κοινωνία, από μικρός, στα δεκατρία του, αυτά σκεφτόταν, αλλά δεν τα κατάφερε, προχωράει και λέει μέσα του διάφορα, να ήτανε, λέει, ρήτορας και παντογνώστης, να ήτανε, ας πούμε, πατέρας επιτηρητής κουμανταδόρος που ασχολείται με τον κόσμο του, πότε ηλίθιους, πότε δακρύζοντας από τα γέλια, πότε έξω φρενών με τα καμώματά τους, του ξέφυγε μεγαλόφωνα τώρα η σκέψη του, εγώ ο Κωνσταντίνος Κάβουρας ξεσπιτωμένος, είπαμε, με το χάρισμα να ακούω τις φωνές των κατοικίδιων, τι θέλουν να πουν με τα γαβγίσματά τους τα σκυλιά, τι εννοούν με τα νιαουρίσματα και με την ουρά τους οι αγαπημένες γάτες, ο Κωνσταντίνος ο Κάβουρας, είπαμε, αυτός, με τα τρία παιδιά, το καλό όταν παντρεύεσαι νέος, τεκνοποιείς και νέος κι έχεις να καμαρώνεις, του έλεγαν, νά όμως που εκεί που δεν το περίμενε βρέθηκε πεταγμένος, τρόπος του λέγειν, κανείς δεν θα τον πετούσε στον δρόμο αν αυτός δεν το προκαλούσε, κι ούτε μπορεί να πει ότι δεν είχε τον τρόπο του να σταθεί σ’ ένα επίπεδο, μια χαρά θα μπορούσε να τα καταφέρει και χωρισμένος, τον τραβούσε όμως κάπως το ρέμπελο, η αλητεία, το άγνωστο, έτσι από περιέργεια, είχε σκεφτεί, του δίνεται η ευκαιρία χωρίς να δώσει σε κανέναν λογαριασμό να δει πώς είναι η βαθιά νύχτα κι αυτός να μην έχει πού να πάει…

Συγγραφέας: Μαρώ Δούκα

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη.

 

Μακριά απ’ το αγριεμένο πλήθος – Τόμας Χάρντυ

 

 

Ο Γκάμπριελ Όουκ είναι βαθιά ερωτευμένος με τη δυναμική Μπαθσίμπα Έβερντιν. Και ίσως να κέρδιζε την αγάπη της, αν μια αναποδιά της τύχης δεν τον υποχρέωνε να καταλήξει ένας απλός βοσκός στη φάρμα της. Εξάλλου, ο συνετός Γκάμπριελ έχει να ανταγωνιστεί δυο ακόμη άντρες που τη διεκδικούν: τον γοητευτικό αλλά επικίνδυνο λοχία Τρόι, έναν νεαρό στρατιώτη χωρίς ηθικούς φραγμούς, και τον αξιοσέβαστο μεσήλικα κτηματία Μπόλντγουντ, στην κοιμισμένη ως τότε καρδιά του οποίου η όμορφη κοπέλα αφυπνίζει ένα άσβεστο πάθος.

Κι ενώ η μοίρα των τριών επίδοξων μνηστήρων εξαρτάται από την επιλογή που θα κάνει εν τέλει η Μπαθσίμπα, εκείνη ανακαλύπτει τις φοβερές συνέπειες της ανεξάρτητης μα παρορμητικής κι ευμετάβλητης φύσης της. Το Μακριά απ’ το αγριεμένο πλήθος αναβάθμισε τη δημιουργική πορεία και εκτόξευσε τη φήμη του Τόμας Χάρντυ.

Ο ίδιος στο συγκεκριμένο βιβλίο εισάγει επισήμως και την ιδέα του Ουέσεξ, ενός τόπου πραγματικού αλλά και μυθικού, όπου διαδραματίζονται οι ιστορίες του. Τούτο το μυθιστόρημα, που μεταφράζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά, παραμένει το πλέον δημοφιλές και πολυδιαβασμένο έργο του μεγάλου Βρετανού συγγραφέα. Ένα αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας.

«Ένα πράγμα θα κάνω σ’ αυτή τη ζωή –ένα πράγμα μόνο– κι αυτό θα είναι να σ’ αγαπώ, και να σε σκέφτομαι και να μην πάψω να σε θέλω ώσπου να πεθάνω».

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.

 

Surrender – 40 τραγούδια, μια ιστορία | Bono 

 

 

«Γεννήθηκα μ’ εκκεντρική καρδιά». Ένα ξεχωριστό βιβλίο από έναν μαχητικό καλλιτέχνη που διαπιστώνει ότι είναι στα καλύτερά του όταν μαθαίνει πώς να παραδίδεται. Σε μια ανελέητη, ενδοσκοπική αλλά και διαφωτιστική αφήγηση με τη μορφή επεισοδίων ξετυλίγεται η ζωή του Bono, οργανωμένη –αν και όχι πολύ τακτικά– γύρω από 40 τραγούδια των U2.

O Bono μεγάλωσε στο Νόρθσαϊντ του Δουλβίνου με πατέρα καθολικό και μητέρα προτεστάντισσα σε μια περίοδο, όπου η δογματική βία κορυφωνόταν στην Ιρλανδία. Η απώλεια της μητέρας του, όταν ο ίδιος ήταν δεκατεσσάρων, αποκρυστάλλωσε το αίσθημα της απουσίας που διαμόρφωσε την αναζήτησή του για οικογένεια. Άρχισε τη ζωή του νιώθοντας μέτριος, αλλά εντέλει σε όλη του τη ζωή αντιμάχεται την αντίληψη ότι οποιοσδήποτε είναι μέτριος. Η δημιουργικότητά του είναι χαοτική αλλά πάντα παρούσα… στο στούντιο, στη σκηνή, στη διαμαρτυρία, στους διαδρόμους του Κογκρέσου αλλά και στο γωνιακό μπαρ.

Διαβάζουμε για τα ξεσπάσματα θυμού του, που χρωματίζουν τα γραφόμενά του γύρω από την αγάπη και τη μη βία, και τον ακούμε να αναγνωρίζει ένα εγώ «πολύ ψηλότερο από την αυτοεκτίμησή μου».
Στη διάρκεια τεσσάρων δεκαετιών, οι U2 από έφηβοι επίδοξοι ροκ σταρ μεταμορφώθηκαν στο μεγαλύτερο συγκρότημα στον κόσμο, ενώ ο Bonο εξελίχθηκε από ακτιβιστής μερικής απασχόλησης σε μια πλήρους απασχόλησης δύναμη στον αγώνα για τη διαγραφή του χρέους των φτωχών χωρών και για την αντιμετώπιση από τις κυβερνήσεις, ειδικά των ΗΠΑ, της παγκόσμιας υγειονομικής κρίσης του AIDS.

Είμαστε στο πλευρό του κατά τη γέννηση του PEPFAR, του Προεδρικού Σχεδίου Έκτακτης Ανάγκης για την Ανακούφιση από το AIDS, το οποίο εκείνη τη χρονική στιγμή ήταν η μεγαλύτερη παρέμβαση στην ιστορία της ιατρικής για την αντιμετώπιση μίας και μόνο ασθένειας. Περιγράφει τους εθελοντές της ΟΝΕ, της ΜΚΟ που συνίδρυσε ως «πραγματιστής ακτιβιστής», μαζί με την αδελφή της οργάνωση, τη (RED), ως «αντίδοτο» στον ακτιβισμό.

Οι φαν των U2 θα μάθουν γιατί ο Bono πιστεύει ότι δε διαλύθηκε το συγκρότημα παρά τις προσωπικές δυσκολίες των μελών και τις άγριες δημιουργικές διαφορές τους, καθώς και ποια είναι τα κλειδιά που ξεκλειδώνουν το νόημα των πιο δημοφιλών και επιδραστικών τραγουδιών τους.
Οι πόρτες της εσώτερης ζωής του Bono ανοίγουν. Η σπατάληση του ανθρώπινου δυναμικού είναι ένα μόνιμο θέμα, καθώς και η πίστη, την οποία περιγράφει σαν να ξεχωρίζεις το σήμα από τον θόρυβο, σαν μια «ήσυχη μικρή φωνή» την οποία ακούει δυνατότερα στον γάμο του, στη μουσική του και στον αγώνα του κατά της ακραίας φτώχειας.

Πάνω απ’ όλα, το Surrender είναι μια ιστορία αγάπης γραμμένη προς τη γυναίκα του, την Άλι, από την οποία ζήτησε να βγουν την εβδομάδα που το συγκρότημα έκανε την πρώτη του πρόβα. Η Άλισον Στιούαρτ προσφέρει καθοδήγηση σε κάθε σημαντική σκηνή αυτού του δράματος, συμπεριλαμβανομένης της τρίτης πράξης στην οποία πλέον εισέρχονται, με περισσότερες ερωτήσεις παρά απαντήσεις για ποιο πράγμα αξίζει να παλέψεις και πότε να παραδοθείς.

Συγγραφέας: Bono

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.

 

Αυτή η πραγματική νύχτα – Rebecca West

 

 

Αυτό είναι το δεύτερο μέρος της εμβληματικής τριλογίας Το χρονικό μιας οικογένειας που βασίζεται στις αρχές της αγάπης, της ενσυναίσθησης και της αλληλεγγύης και αποτυπώνει τον αγώνα του φωτός ενάντια στο σκοτάδι μέσα από χαρακτήρες που θα δουν όλες τις βεβαιότητες της ζωής τους να ανατρέπονται με το ξέσπασμα του Α’ Παγκόσμιου Πόλεμου. Στον δεύτερο τόμο της τριλογίας της West, μετά το βιβλίο Tο σιντριβάνι ξεχειλίζει, βυθιζόμαστε και πάλι στο σύμπαν της οικογένειας Όμπρι, αυτή τη φορά όμως επικεντρωνόμαστε κυρίως στο πορτρέτο της μίας δίδυμης κόρης της οικογένειας, που έχει πλέον μεγαλώσει και προσπαθεί να βρει τον δικό της δρόμο στη ζωή.

Μια ταλαντούχα μουσικός και οι δικοί της αναρωτιούνται τι συνεπάγεται το να είσαι νέα γυναίκα και μόνη. Εγκαταλελειμμένοι από τον άβουλο πατέρα τους, η Ρόουζ και η οικογένειά της πρέπει να βγουν από το άνετο καθιστικό τους για να ανακαλύψουν έναν κόσμο καλοσυνάτων προστατών, δασκάλων μουσικής, και αναγνώρισης, αλλά και αλληλοσπαραγμού, αντισημιτισμού, και κοινωνικής πίεσης για γάμο. Τοποθετημένο πριν από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, το βαθύ, εκφραστικό οικογενειακό πορτρέτο της Rebecca West ζωντανεύει μια εποχή κατά την οποία οι γυναίκες αναγνώριζαν την ίδια τους τη φωνή, και τη χαρά του να ζεις από τα ταλέντα σου.

Συγγραφέας: Rebecca West
Μετάφραση: Κλαίρη Παπαμιχαήλ

Kυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Μεταίχμιο.

 

Υπήρξα τόσοι άλλοι – Αλέξης Σταμάτης

 

 

Ένας συγγραφέας βρίσκεται αντιμέτωπος με τη λευκή σελίδα. Η καθημερινότητά του έχει αλλάξει – έχει αποκτήσει το πρώτο του παιδί. Στο περιθώριο της χαράς του, όμως, πλανάται μια απορία: ο ίδιος πια πού είναι;

Βάζει άνω τελεία στη ζωή του και ξεψαχνίζει το παρελθόν του για να στοχαστεί το παρόν του. Ανακαλύπτοντας σημειώσεις μέσα στις ρωγμές του χρόνου, θραύσματα αναμνήσεων δημιουργούν την έως τώρα ιστορία του. Το ατομικό ανοίγεται στο συλλογικό και ο αφηγητής συναντά πρόσωπα που τον καθόρισαν, συγγραφείς που τον διαμόρφωσαν, ήρωες που τον στοίχειωσαν. Από τους μυστικούς κήπους της μνήμης αναδύονται ζητήματα που απασχολούν λίγο πολύ όλους μας: ο έρωτας, ο θάνατος, ο εθισμός, οι ενοχές, η πατρότητα, η φθορά του σώματος, τα κοινωνικά δίκτυα, η υποκρισία, η πολιτική ορθότητα. Καθώς τα αγωνιώδη σκιρτήματα της ψυχής συμπλέκονται, σχηματίζουν μια αφήγηση που προσπαθεί να αποτυπώσει τον ρευστό κόσμο στον οποίο κατοικούμε.

«Όταν μιλώ για τον εαυτό μου, μιλώ για σένα».

Στο βιβλίο αυτό του Αλέξη Σταμάτη ο αναγνώστης καλείται να συνδεθεί με τον «άλλο», που αντικατοπτρίζεται στο ταξίδι της συγγραφής, ανακαλύπτοντας μια κοινή ανθρωπιά και μια βαθιά αίσθηση συγγένειας.

Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.

 

To πράσινο αστέρι – Αύγουστος Κορτώ

 

 

Η µικρή Μοκοσάντα φεύγει απ’ το χωριό της λίγο πριν ξεσπάσει εµφύλιος. Οδηγός της το πράσινο αστέρι, όπου ζουν, παντοτινά ευτυχισµένες, οι ψυχές των καλών ανθρώπων. Στο ταξίδι της συναντά ζώα που γίνονται φίλοι της, κι όλοι µαζί αναζητούν την Αλτάντα, το πέρασµα των κόσµων, γιατί η Μοκοσάντα ονειρεύεται να ξαναδεί τον πατέρα της, που έχασε µικρή, κι ίσως ακόµα και τη µάνα της, γιατί δεν ξέρει τι απόγινε όταν ο πόλεµος κατάπιε το Μοκόσο.

Ο Ίκο-Ίκο, το πεινασµένο, φοβισµένο λυκάκι. Ο Λίτολο, ο µελαγχολικός γύπας. Η Ζουζούτα, το µικρό βασανισµένο φίδι. Κι εσείς, οι αναγνώστες της περιπλάνησής τους, κάτω απ’ τη λάµψη του πράσινου αστεριού.

Ένα µυθιστόρηµα για τη φιλία και την αγάπη. Μια περιπέτεια για τον άλλο κόσµο, που ζει µέσα µας. Μια ιστορία σαν παραµύθι, για παιδικές ψυχές – σ’ ό,τι σώµα κι αν κατοικούν.

Συγγραφέας: Κορτώ Αύγουστος
Κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Κάθε Σάββατο θα λαμβάνετε στο e-mail σας το newsletter του ελc με τις προτάσεις μας για την εβδομάδα!

Podpourri. Ιστορίες που ακούγονται

Ακολουθήστε το ελculture.gr στο Google News

το ελculture σας προσκαλεί σε εκδηλώσεις

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.