”ALONE” στο TAVROS με έργα του Πέτρου Μώρη για μια ιστορία καταγωγής

Στο TAVROS κατοικούν για λίγους μήνες οι σύνθετες καλωδιώσεις της περίπλοκης σκέψης του Μώρη γύρω από την κλίμακα, την εντροπία, το γεωλογικό και το αστικό

15 Μαΐου 2024
- 6 Ιουλίου, 2024

Η έκθεση ”ALONE” που παρουσιάζεται από τις 15 Μαΐου έως τις 6 Ιουλίου στο TAVROS είναι μια σειρά δέκα γλυπτών που αποτελούν μέρος μιας ιστορίας καταγωγής.

 Σε μια εγκαταλελειμμένη αστική παιδική χαρά στη Λαμία, τη γενέτειρα του Πέτρου Μώρη, ένα ψηφιδωτό που είχαν φιλοτεχνήσει οι γονείς του τράβηξε το ενδιαφέρον του, όταν το κάλυψε η λέξη «аlone», ταγκ κάποιου γκραφιτά από εκεί. Ο Μώρης απέσπασε αυτό το ”ready-made” από το δημόσιο χώρο, γοητευμένος από την πολυπλοκότητα της ακούσια συλλογικής εκτέλεσης, κατασκευής και κυριότητάς του. Μέσω της ανώνυμης χειρονομίας του ταγκαρίσματος και μέσω της οικειοποίησής του από τον ίδιο τον Μώρη, το ψηφιδωτό μετατρέπεται σε αυτό που ο καλλιτέχνης αποκαλεί «συναρμολογημένο πολιτισμικό τεχνούργημα».

 

 

Το ALONE είναι λοιπόν μια παραβολή για την προέλευση, που αναρωτιέται: «από ποια ύλη είμαστε φτιαγμένοι; Ποιος διαμορφώνει τις ταυτότητές μας; Ποιες διαδρομές και ροές πληροφοριών ενσωματώνουμε; Από ποιο χώμα, ποια γη, ποια αστικά απορρίμματα προερχόμαστε;» Η βιογραφία μπορεί να είναι αναγωγική, αλλά σε ποιο βαθμό; Το ALONE θέτει τον εαυτό του ως ένα ανοιχτό ερώτημα, γεννημένο από έναν δισταγμό σχετικά με το κατά πόσο το έργο κάποιου πρέπει ή μπορεί να είναι μια αποκάλυψη εαυτού, καταδεικτική των δαιμόνων της παιδικής ηλικίας, των ρωγμών του παρελθόντος μας. Η φυσική παρουσία, ανθρώπινη, γεωλογική, ή αστική, που εδώ εσωτερικεύεται ως θραυσματική και ραγισμένη, παρουσιάζεται ίσως παρεξηγημένη αλλά πάντοτε απτή στην πολυεπίπεδη
πολυπλοκότητά της.

Συμπυκνωμένα στα απόκοσμα μετα-ανθρώπινα γλυπτά και στις πλάκες ψηφιδωτού που μοιάζουν με φαντάσματα (χυτές από το πρωτότυπο ψηφιδωτό) στο TAVROS κατοικούν για λίγους μήνες οι σύνθετες καλωδιώσεις της περίπλοκης σκέψης του Μώρη γύρω από την κλίμακα, την εντροπία, το γεωλογικό και το αστικό. Η σημασία της κλίμακας που ενυπάρχει στην κατασκευή ψηφιδωτών είναι διαρκώς παρούσα, από το αφηρημένο, μη ανθρώπινο (μοριακό ή κβαντικό) έως το ανθρώπινο και πολιτισμικό, το «αισθητό», εκείνο που μπορεί να γίνει κατανοητό ως αναπαραστατικό όλο. Η κλίμακα ενσωματώνει και τη γενεαλογία: από τον/τη γονέα στο παιδί, από το παρελθόν στο παρόν. Στην αστική εντροπία της εγκαταλελειμμένης παιδικής χαράς που βρίσκεται πάνω σε αρχαιολογικά ευρήματα, η κλίμακα μεγεθύνεται και σμικρύνεται από το κυριολεκτικό στο κοσμολογικό.

 

Και έπειτα, υπάρχουν τα πλάσματα: παραπέμπουν στη γλυπτική παρουσία αρχαίων παιχνιδιών ή αναθημάτων από κοντινούς τάφους (σαν αυτούς που θα μπορούσαν, όπως υποθέτει ο Μώρης, να βρεθούν στην εγκαταλελειμμένη παιδική χαρά). Ο Μώρης μετριάζει τον ορισμό των αρχικών αναφορών και τις μετα-μορφώνει σε φυσικό χώρο, μεγενθύνοντας τες σε εντυπωσιακά απτικά και χωρικά αντικείμενα μέσω των δυαδικών διαδικασιών της ψηφιακής κατασκευής και των παραδοσιακών τεχνικών της γλυπτικής. Τα παιχνίδια, ως αρχαία πολιτιστικά τεχνουργήματα, μετασχηματίζονται μέσω της τεχνολογικής διαμεσολάβησης ξανά σε πολιτισμικά αντικείμενα μιας εντελώς άλλης τάξης: μακάβρια πλάσματα, μισά παιχνίδια, μισά στοιχειωμένα είδη από τον κάτω κόσμο. Αυτοί οι επικοί, ιεροί, μυθολογικοί υβριδικοί χαρακτήρες, που μετουσιώνονται από αρχαία παιχνίδια σε σύγχρονα έργα, λειτουργούν τόσο ως γλυπτικές συνέχειες όσο και ως υλικές ρήξεις.

Πόσο διαφέρουν αυτά τα έργα από τα ψηφιδωτά των γονέων του; Πόσο από το προσωπικό ή το κοινωνικό, το ιστορικό και το τεχνολογικό συμπυκνώνεται στην υλικότητά τους; Ο Μώρης, σε αυτή την παράξενη παρέλαση απόκοσμων όντων, δηλώνει αμφιθυμία, ακόμη και δυσφορία, με όσα υπονοούν και αποκαλύπτουν. Μήπως αυτά τα πλάσματα ομολογούν πάρα πολλά; Μήπως αποτελούν προειδοποίηση για ο,τι πρόκειται να ακολουθήσει; Ως προέκταση των γλυπτικών του αναθημάτων, ο Μώρης περιλαμβάνει για πρώτη φορά ένα κείμενο ως αναπόσπαστο μέρος της της εκθεσιακής φόρμας: έναν χείμαρρο λέξεων, που παραπέμπει στα δαιδαλώδη φιλοσοφικά και ψυχαναλυτικά του αναγνώσματα, σχηματίζοντας ένα είδος δοκιμίου που κινείται μεταξύ προσωπικών σημειώσεων και
μαγικής σκέψης. Οι συλλογισμοί εδώ είναι πυκνοί σαν ύλη.

Η γλώσσα επείγουσα, το υλικό απολιθωμένο και η σάρκα αθάνατη, όλα θεμελιωμένα στη γη.

Βιογραφικά σημειώματα

Ο Πέτρος Μώρης είναι πτυχιούχος της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών της Αθήνας και του μεταπτυχιακού προγράμματος MFA in Curating του Goldsmiths University του Λονδίνου. Αυτό τον καιρό εκπονεί διδακτορική διατριβή στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με υποτροφία του Ιδρύματος Ωνάση. Έχει υπάρξει υποψήφιος για τα βραβεία ΔΕΣΤΕ 2015 και έχει βραβευτεί με το 1ο Έπαθλο Γ. Σπυρόπουλου 2012. Έχει παρουσιάσει την προσωπική και συλλογική δουλειά του σε ατομικές εκθέσεις στο Point Center for Contemporary Arts, Duve Berlin, Union Pacific, Project Native Informant και SPACE και έχει πάρει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις σε χώρους τέχνης, μουσεία και ιδρύματα στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως το New Museum της Νέας Υόρκης, Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών, Σπίτι της Κύπρου, Kunstraum Niederoesterreich, Ontario College of Art & Design University, Centre Cívic Can Felipa, Mestrovic Pavilion και Aarhus Art Building. Ως μέλος της καλλιτεχνικής ομάδας KERNEL και των επιμελητικών projects SIM και Radical Reading έχει επιμεληθεί εκθέσεις και δρώμενα στην Μπιενάλε της Αθήνας 2011, Circuits and Currents, Whitechapel Gallery και Chisenhale Gallery και έχει δώσει διαλέξεις για την δουλειά του στο ICA του Λονδίνου, Jupiter Woods, ΕΜΣΤ, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, KAM Workshops και Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.

Η Μαρία-Θάλεια Καρρά είναι επιμελήτρια, συγγραφέας και παραγωγός ταινιών. Είναι συνιδρύτρια και διευθύντρια του TAVROS. Μέσα από την επιμελητική της έρευνα και τα έργα της, προβληματίζεται για την πολιτική του δημόσιου χώρου, την οικολογική δικαιοσύνη και τον ακτιβισμό, καθώς και για πολλαπλούς τρόπους επικοινωνίας. Ενδιαφέρεται επίσης για τη δημιουργία δικτύων υποστήριξης στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Το 2023 επιμελήθηκε την 8η Μπιενάλε Θεσσαλονίκης “Being as Communion”.

Πληροφορίες για τον χώρο TAVROS

Ο TAVROS είναι ένας μη-κερδοσκοπικός, ανεξάρτητος χώρος τέχνης, ιδρυθείς το 2019 από τον οργανισμό locus athens. Είναι μεσαίας κλίμακας, και λειτουργεί ως ένας ανοιχτός και δημοκρατικός θεσμός, δημιουργώντας δεσμούς με ανάλογης υφής χώρους, με καλλιτέχνες διαφορετικών προσεγγίσεων και με την κοινωνία του Ταύρου. Τα τελευταία 5 χρόνια, το πρόγραμμα του TAVROS ενεργοποιείται με πολλαπλά εργαλεία, με εκθέσεις, με νέες αναθέσεις, με εκπαιδευτικά προγράμματα, με ομιλίες, με προβολές και νέα έρευνα. Ο TAVROS είναι ένας χώρος φιλόξενος σε όλες τις φωνές, και έχει ως απώτερο στόχο να γίνει τόπος συναντήσεων και καταλύτης έκφρασης για πολλές διαφορετικές κοινότητες της Αθήνας. Ο χώρος έχει υποστηριχθεί από φορείς όπως το ΥΠΠΟΑ, το Rosa-Luxemburg Stiftung, το Creative Europe Programme of the European Union και το IASPIS (International Programme for Visual and Applied Arts της Σουηδίας) μεταξύ άλλων. Για το πρόγραμμα Revolution Is Not a One Time Event (2022-2023), ο TAVROS διακρίθηκε με βραβείο από τον οργανισμό Outset.

Συντελεστές

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Κάθε Σάββατο θα λαμβάνετε στο e-mail σας το newsletter του ελc με τις προτάσεις μας για την εβδομάδα!

Podpourri. Ιστορίες που ακούγονται

Ακολουθήστε το ελculture.gr στο Google News

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ

Εγκαίνια: 15 Μαΐου 2024, 19:00-22:00
Διάρκεια έκθεσης: 16 Μαΐου-6 Ιουλίου 2024
Ωράριο Λειτουργίας: Τετάρτη-Πέμπτη-Παρασκευή 16:00-20:00, Σάββατο 12:00-17:00

Προσβασιμότητα: ο χώρος είναι προσβάσιμος με ασανσέρ, και υπάρχει πάρκινγκ στην είσοδο του κτιρίου

Είσοδος ελεύθερη

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ

Αναξαγόρα 33, 1ος ορ. Ταύρος, 17778 Ελλάδα

το ελculture σας προσκαλεί σε εκδηλώσεις

ΓΡΑΨΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.